Ráðning Davíðs til skammar

Ágúst Einarsson, prófessor við Háskóla Íslands, segir vinnubrögð við ráðningu Davíðs Oddssonar í Seðlabankann til háborinnar skammar og sýna að ráðamenn hafi ekkert lært í þessum efnum. Alþingi hefur í þrígang fellt frumvörp þess efnis að auglýsa beri stöðu seðlabankastjóra. Eftirlaunalögin sem stórefldu lífeyrisréttindi fyrrverandi ráðherra voru réttlætt með þeim hætti að það ætti að hjálpa stjórnmálamönnum að hætta í stjórnmálum með reisn án þess að sækja í opinber embætti. Síðar kom í ljós að lögin höfðu í raun þau áhrif að þeir gátu þegið eftirlaunagreiðslur ráðherra og sinnt jafnframt æðstu stöðum á vegum hins opinbera. Sem sagt, verið á tvöföldum launum. Ágúst segir að sama ásóknin sé í þessi embætti á kostnað skattborgara, hvort sem um sendiherrastörf sé að ræða eða einhver önnur störf. Frægasta dæmið sé eftirlaunalögin sem samþykkt hafi verið sérstaklega fyrir Davíð Oddsson sem tryggt hafi honum eftirlaun umfram aðra menn þar sem tekjur vegna skáldssagnagerðar drógust ekki frá eftirlaunum. „Samt sem áður er hann maðurinn sem fer núna í (Seðla)bankann og hefur ekki til þess forsendur sem gilda annars staðar í vestrænum heimi. Þetta er dapurleg niðurstaða og mér finnst þessi vinnubrögð vera fyrir neðan allar hellur,“ segir Ágúst.  Þorvaldur Gylfason, prófessor við viðskipta- og hagfræðideild Háskóla Íslands, segir í Fréttablaðinu í dag að höfuðmarkmið nýrra laga um Seðlabankann hafi verið að auka sjálfstæði hans í stjórnkerfinu. Brýnt sé að halda stjórnmálamönnum frá bankanum til að minnka hættuna á spillingu. Stjórnmálamenn séu því ekki einungis taldir óhæfir heldur beinlínis vanhæfir. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar sem situr í bankaráði Seðlabankans, segir að ráða eigi seðlabankastjóra með faglegum hætti; það eigi að skilgreina þær hæfniskröfur sem gerðar séu, auglýsa starfið laust og ráða í það samkvæmt þeim leikreglum. Hún kveðst reyndar hafa flutt frumvarp um þetta á þingi fyrir tveimur árum. Slík frumvörp hafa þrívegis verið felld í þinginu. Ágúst Einarsson sagði sig úr bankaráðinu árið 1994 ásamt Guðmundi Magnússyni prófessor til að mótmæla ráðningu Steingríms Hermannssonar. Fréttaflutningur hafi verið um það í nokkra daga eða vikur en svo hafi það bara verið búið. „Menn hafa ekkert lært af því, það er alveg greinilegt,“ segir Ágúst.