Vinirnir kannski allir látnir

Ungur sýrlenskur drengur, sem býr á Íslandi veit ekki hvort einhver vina hans er ennþá á lífi eftir öll þau átök sem hafa geisað í Sýrlandi. Talið er að um tvö þúsund manns hafi fallið í efnavopnaárás þar í landi í gær.

Jamil Kouwatli flúði frá Sýrlandi hingað til lands ásamt fjölskyldu sinni og býr með konu sinni og þremur drengjum og er von á lítilli stúlku á næstu dögum þar sem að konan hans er gengin 40 vikur á leið. Hann hefur áhyggjur af því að Sýrlendingar fái ekki þá hjálp sem þeir þurfa frá alþjóðasamfélaginu og finnst erfitt að hugsa til þess þar sem að íbúar landsins þurfa svo sannarlega á henni að halda. „Þau eru manneskjur, við erum öll manneskjur. Ég er öruggur hér á landi og fjölskyldan mín líka, en það eru milljónir barna í Sýrlandi“, segir Jamil.

Jamil og fjölskylda hans hafa misst marga ástvini í átökunum í landinu og hafa þau til dæmis ekki náð í frænku sína frá því að efnavopnaárásin átti sér stað og segir hann ástandið í landinu hrikalegt. „Sum börn fá einungis að borða einu sinni á tveggja daga fresti, sumir eru dánir því að það eru ekki til lyf. Fólk getur ekki farið neitt og getur ekki gert neitt,“ segir hann.

Fleiri en 970 þúsund börn hafa verið skráð sem flóttamenn í nágrannaríkjum Sýrlands og er neyðin mikil í landinu. Öll áheit til UNICEF í Reykjavíkurmaraþoninu á laugardaginn renna til neyðaraðgerðanna og ætla Jamil og synir hans að hlaupa. Þeir eru ekki einir því margir hafa skráð sig og er Jamil þeim þakklátur.

Fyrir nokkrum árum léku synir Jamil sér eins og önnur börn, og gátu áhyggjulausir brosað á götum úti. Áður en fjöldskyldan flúði hingað til lands var lífið þeirra ekki þannig og búa börn í landinu við daglegan ótta og sorg. „Eftir að stríðið byrjaði var skotið á okkur. Við hættum að fara í skólann og vorum hræddir á hverjum degi og því flúðum við til Jórdaníu,“ segir Mohamed, sonur Jamil. Hann segir marga vina sína látna og að í raun viti hann ekki hvort einhverjir þeirra séu á lífi.

Áheitasíða Jamils og strákanna