Herra Pottur og ungfrú Lok: þrjár stjörnur

Leikhús ***

Herra Pottur og ungfrú Lok

Tónaævintýri fyrir börn eftir Bohuslav Martinu

byggt á sögu eftir Christopher Garda.

Sögumaður og leikari: Sólveig Simha

Þýðing: Hlöðver Ellertsson

Leikmynd, brúður og búningar: Katrín Þorvaldsdóttir

Hljóð og ljós: Kristinn Gauti Einarsson

Leikstjóri: Ágústa Skúladóttir

Í ævintýralegri leikmynd birtist okkur stúlka sem segir okkur frá innviðum eldhússins þar sem potturinn er í aðalhlutverki. Hann á í nánu sambandi við lokið sem er ungfrú Lok en lætur glepjast af daðurdrósinni Kvörn sem dillar sér og tekst nánast að draga hann á tálar. Klútur lifnar líka við og verður hluti af leiknum sem og strangur sópur sem birtist í líki lögreglumanns. Meðan sagan er sögð hljóma tónar sem sex hljóðfæraleikarar skapa í flottum þykjustuhermannaklæðum.

Þetta eru persónur sem verða til í draumi litla drengsins Bohuslavs sem sýndur er sem agnarlítil brúða og lagður til hvílu í pínulitlu rúmi í upphafi leiks. Hér blandast amerísk og evrópsk tónlistarhefð frá upphafi aldarinnar sem leið og smeygir sér inn í frásögn sögumannsins. Þetta var falleg og vel unnin mynd og skemmtileg blanda af tónum og brúðuleik.

Þegar stúlkan birtist í myrkrinu og með simssalabims hreyfingum kveikir ljós í ýmsum skúmaskotum eldhússins kviknar á eftirtektinni hjá smáfólkinu einnig.

Sagan sjálf er kannski ekki alveg nógu grípandi fyrir minnstu börnin en úrvinnslan einstaklega heillandi. Sólveig Simha talar lýtalausa íslensku þó henni sé greinilega franskan tamari og það var skemmtilegt þegar hún brá fyrir sig franskri tungu inn á milli. Hún hefur einkar gott vald á látbragði trúðsins án þess að um nokkurn yfirleik sé að ræða. Hreyfingar hennar og svipbrigði fönguðu athygli allra og litlir munnar stóðu opnir í hálfa gátt.

Sýningin verður síðar einnig sýnd algerlega á frönsku. Leikmynd Katrínar Þorvaldsdóttur minnti á þöglu myndirnar. Draugalegt en þó svo heillandi eldhúsið leiddi hugann inn í ævintýralandið. Það er ekki erfitt að ímynda sér hvernig verkið í upphafi var hugsað sem ballett. Hér er verið að kynna töfraheim klassískrar tónlistar fyrir börn og tekst vel til þó svo að rýmið hafi verið heldur þröngt fyrir þennan öfluga tónlistarflokk. Markmið hópsins er að vekja áhuga á þessu samfléttaða listformi fyrir yngstu áhorfendurna, það er rödd, sagan, líkaminn og hljóðfærin.

Tónskáldið Bohuslav Martinu (1890-1959) vakti mikla athygli í Parísarborg þegar verkið La revue de cusine var fyrst sýnt sem ballett árið 1927. Það er svo árið 2007 sem verkið var frumflutt í þeirri mynd sem það birtist hér. Sólveig Sihma tók þá þátt í upptökum á vegum franska útgefandans Intrada og síðan þýddi Hlöðver Ellertsson söguna á íslensku. Þetta er heildstætt listaverk alls ekki síður ætlað fullorðnum en börnum. Uppfærslan er í samvinnu við Óperarctic-félagið og sú fyrsta sinnar tegundar hérlendis.

Elísabet Brekkan

Niðurstaða: Það er alveg óhætt að mæla með þessum menningarviðburði fyrir alla aldurshópa.