Danir elska og hata Tryggðarpant Auðar

„Bókin er skrifuð í Danmörku og er innblásin af umræðunni þar. Danir eru svo klofin þjóð, þar er allt annaðhvort eða," segir Auður Jónsdóttir en bók hennar Tryggðarpantur eða Depositum, eins og hún heitir á dönsku, kom nýverið út í Danmörku. Danskir gagnrýnendur skiptast algjörlega í tvo hópa; sumir hrósa henni í hástert eins og bókarýnir Metroexpressen sem gefur henni fimm stjörnur. Og líkir bókinni við Dýrabæ George Orwell. Í sama streng tekur rýnir Literatursiden sem telur að lesandinn fái marbletti á samviskuna við lesningu bókarinnar. Þá hafa forsvarsmenn danskra bókasafna valið bókina sem eina af skáldsögum ársins 2009. Og mæla sérstaklega með því að danskir lesendur láti ekki hræðast af kápu bókarinnar sem skartar heldur ófrýnilegu svíni.

Gagnrýnandi Politiken er hins vegar alls ekki hrifinn, slátrar nánast bókinni á síðum blaðsins, segir Auði skjóta langt yfir markið með bókinni og áfellist hana fyrir að hafa sleppt „hinu jarðbundna akkeri Íslendingsins".

„Auður var tilnefnd til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs fyrir Fólkið í kjallaranum en hún fær enga tilnefningu fyrir þessa bók," skrifar Sören Winterberg en til gamans má geta að hann er pabbi Thomasar Winterberg sem gerði hina frábæru dogma-mynd Festen. „Hann gaf mér draumadóm fyrir Fólkið í kjallaranum og kannski bjóst hann við annarri svona fjölskyldudramabók," segir Auður og bætir því við að hún hafi drukkið þrjú viskíglös þegar hún las dóm Winterberg.

„Þetta hefur verið svona, annað hvort viskídrykkja eða skálað í kampavíni," segir Auður og hlær. Hún hafi þó alveg eins búist við því að sumir í Danmörku yrðu ekki hrifnir og svona bók með pólitískri skírskotun ætti náttúrlega ekki að eiga við alla. Hún verður engu að síður í stóru viðtali við Politiken á laugardaginn kemur og fær þá tækifæri til að skýra sitt mál.

En það er öðru tímabili að ljúka í lífi Auðar því hún hefur verið hirðskáld Borgarleikhússins í heilt ár. Hún segir það vera eitt það skemmtilegasta sem hún hafi gert á ævinni.

„Ég er búin að vera að skrifa í heilt ár og við erum bara að lesa og skoða verkið með dramatúrgum. Það hefur bara verið æðislega gaman og ég veit bara ekki hvort ég geti skrifað skáldsögu án þess að hafa dramatúrg mér við hlið," segir Auður. Þegar hún er síðan spurð um hvað verkið fjalli er svarið mjög skýrt og skorinort. „Verkið fjallað um barnaníð og tjáningarfrelsi," útskýrir skáldið en ráðgert er að það komi á fjalir leikhússins árið 2011.

freyrgigja@frettabladid.is