Um 21.000 fallnir í Írak

Nítján þúsund óbreyttir borgarar fallnir. Á annað þúsund hermanna liggur í valnum. Eftir tveggja ára stríð og átök hafa engin gereyðingarvopn fundist í Írak en George Bush segir Bandaríkin samt öruggari fyrir vikið og bendir á kosningarnar sem nýja byrjun í Miðausturlöndum. Að morgni hins 20. mars 2003 hófst sprengjuherferð Bandaríkjahers. Hátæknisprengjum rigndi yfir Bagdad. Tilgangurinn: Að finna gjöreyðingarvopn Saddams Husseins. Innan fárra vikna voru hersveitir bandamanna komnar inn í miðborg Bagdad og Saddam var horfinn. Bandamenn börðu sér á brjóst og töldu sig hafa sigrað. Tveimur árum síðar er enn barist. Gjöreyðingarvopnin, sem voru ástæða stríðsins, hafa hvergi fundist. Hver vopnaeftirlitsmaðurinn á fætur öðrum hefur komist að þeirri niðurstöðu að trúlega hafi þau ekki verið til heldur megnið eyðilagt eftir Flóabardaga árið 1991. Andspyrna spratt upp sem haldið hefur uppi linnulausum árásum. Við það bættust al-Qaida hryðjuverkasveitir undir stjórn Jórdanans Abus Musabs al-Zarqawis og svo súnnítar sem margir hverjir tengdust stjórn Saddams Husseins. Þessir þrír hópar hafa gert árásir og valdið miklu mannfalli. Það sem af er þessu ári hafa helmingi fleiri farist en á sama tíma í fyrra. Enginn veit með vissu hversu margir óbreyttir borgarar hafa týnt lífi. Staðfest tala liggur á milli sautján og nítján þúsund en umdeilt mat sérfræðinga sem rituðu í læknatímaritið Lancet var hundrað þúsund óbreyttir borgarar fallnir. Tæplega sautján hundruð hermenn af ýmsu þjóðerni hafa farist í Írak. Í fyrra var Bandaríkjastjórn komin í vörn enda kom gagnrýnin á stjórn mála í Írak bæði að utan og innan. Fregnir af meðferð fanga í Abu Ghraib fangelsinu ollu hneykslan um allan heim og sköðuðu málsstað Bandaríkjanna í Írak enn frekar. Kosningarnar í Írak í janúar urðu þó til þess að margir þóttust greina þáttaskil en að sama skapi er víst að haukarnir svokölluðu í Washington, arkitektar stríðsins, einkum og sér í lagi fylgisveinar Donalds Rumsfelds varnarmálaráðherra, eru horfnir úr embættum sínum. Paul Wolfowitz fer í Alþjóðabankann, John Bolton verður sendiherra hjá Sameinuðu þjóðunum og Douglas Faith hættir von bráðar.