Bíða dauðans eða björgunar

Þótt nú hafi loks tekist að koma þeim tugþúsundum til hjálpar sem leitað höfðu skjóls í ráðstefnumiðstöð og íþróttahöll New Orleans-borgar er enn mikill fjöldi fólks innlyksa víða um borgina og annars staðar á hamfarasvæðunum við Mexíkóflóann. Hin 85 ára gamla Margaret Pertuit er í þessum hópi. Hún liggur á bedda í ljóslausu, vatnsósa herbergi á Economy Inn-mótelinu í Bay St.Louis í Mississippi, og bíður eftir að annað hvort af tvennu gerist: að hún fái að deyja eða verði bjargað. Þúsundir strandaglópa dvelja enn á hótelum á hamfarasvæðunum, þótt vistin þar sé nú vart mönnum bjóðandi: hiti, fnykur, raki og myrkur einkennir aðstæðurnar í rafmagnsleysinu á flóðasvæðunum. Skortur er á öllu. Það er ekki hægt að sturta niður úr klósettunum. Ekkert rennandi vatn. Leiðindin yfirþyrmandi. "Við sitjum hérna föst og bíðum þess að Bandaríki Norður-Ameríku bjargi okkur," segir einn gesturinn, þriggja barna faðirinn Noel Rowell. Óljóst er hvenær björgunarliði verður fært að hjálpa slíkum strandaglópum með því að útvega þeim far eða eldsneyti.