Utan vallar: Svart­nættið í Manchester

Blaðamaður er stuðningsmaður Manchester United, nokkuð raunsær að eigin mati. Sama á við um flest alla kunningja blaðamanns sem styðja liðið. Það var enginn sem bjóst við því að Erik ten Hag myndi mæta á Old Trafford og breyta liði af kjúklingaskít í dýrindis kjúklingasalat. Í barnslegri einlægni vonaðist vinahópurinn þó eftir því að liðið gæti barist um 4. sæti þar sem Chelsea er að ganga í gegnum miklar breytingar og Tottenham Hotspur er alltaf Spurs.

Svo leið á sumarið og leikmannahópur Man United breyttist lítið. Svo hófst undirbúningur fyrir tímabilið og leikmannahópur Man Utd breyttist lítið. Svo birtist byrjunarliðið fyrir fyrsta leik gegn Brighton & Hove Albion og það hafði lítið breyst frá síðustu leiktíð. Um er að ræða eina slökustu leiktíð Man United í manna minnum, og þær hafa verið nokkrar á undanförnum árum.

Leikurinn tapaðist, Brighton sem missti tvo af sínum bestu mönnum í sumar mætti á Old Trafford og hirti stigin þrjú. Graham Potter, þjálfari gestanna, lagði leikinn nær fullkomlega upp og lið Man Utd átti engin svör, hvorki leikmenn né Ten Hag á hliðarlínunni.

Þegar þeir sem með valdið fara á Old Trafford réðu Ralf Rangnick virtist sem félagið væri að mynda sér plan til framtíðar. Það átti að fá inn mann sem gæti stýrt liðinu út tímabilið meðan fundinn væri þjálfari sem myndi henta því plani, eða svo hélt stuðningsfólk félagsins.

Þegar Erik ten Hag var ráðinn virtist enn sem það plan væri í gildi. Rangnick talaði um að það þyrfti sex, nei átta, nei TÍU nýja leikmenn! Stuðningsfólk, undirritaður meðtalinn, fékk vatn í munninn. Það virtist sem blessaðir eigendurnir hefðu loksins áttað sig á að miðað við hvað félagið hefur eytt í leikmenn á undanförnum árum þá ætti það að gera betur en að vera ítrekað í Evrópudeildinni.

Svo kom sumarið, stór nöfn – og stórir launatékkar - á borð við Paul Pogba, Nemanja Matic, Jesse Lingard, Juan Mata og Edinson Cavani hurfu á braut … og það gerði Ralf Rangnick líka því Ten Hag vildi víst ekki vinna með honum. Cristiano Ronaldo reyndi að hverfa á braut, beið eins lengi og hann gat í Portúgal en skilaði sér til Manchester á endanum. 

Þegar líða var farið á sumarið bólaði ekkert á nýjum leikmönnum, sem var jú ástæðan fyrir pirring Ronaldo. Það ásamt þeirri staðreynd að hann þráir að spila í Meistaradeild Evrópu. 

Á endanum var einn sóttur, vinstri bakvörðurinn Tyrell Malacia frá Feyenoord. Ekki beint staða sem þurfti að bæta við ungum og óreyndum leikmanni í þar sem Luke Shaw, Alex Telles og Brandon Williams voru þar nú fyrir. 

Á endanum voru tveir leikmenn sóttir til viðbótar, Christian Eriksen og Lisandro Martinez. Báðir áttu nokkuð erfitt uppdráttar gegn Brighton. Eriksen var spilað sem fremsta manni (í hlutverki falskrar níu, eitthvað sem hann hafði ekki gert í meira en 8 ár) og Martinez hóf leikinn í miðverði.

Oftar en ekki er varnarmönnum komið rólega inn í hlutina enda enska úrvalsdeildin sér á báti hvað margt varðar en Martinez fékk ekki þann lúxus. Beint í byrjunarliðið og beint í grínið á Twitter. Þá komum við að því sem hefur orsakað hvað flestar svefnlausar nætur hjá stuðningsfólki Manchester United. Fred og Scott McTominay (McFred). 

Það er ákveðinn áfellisdómur að Ten Hag hafi fallið í gryfjuna - líkt og forverar sínir - að reyna leysa það að eiga engan almennilegan djúpan miðjumann með því að spila McFred þar. Það var ekki fyrr en Eriksen fór niður á miðja miðjuna sem einhver ró komst á spil Man Utd en þá var það einfaldlega of seint.

Í allt sumar hefur Ten Hag elt Frenkie de Jong, miðjumann Barcelona. Hann hefur lýst honum sem hinum fullkomna miðjumanni fyrir það leikkerfi sem hann vill spila. Börsungar hafa hins vegar dregið Man United á asnaeyrum og nú virðist sem De Jong gæti farið til Chelsea. Fari hann eitthvað yfir höfuð. Er sagan farin að minna um margt á Cesc Fàbregas sem Man Utd eyddi heilu sumri í að elta fyrir þónokkrum árum. Á endanum var Marouane Fellaini sóttur, hann var fínn til síns brúks en enginn Fàbregas.

Adrien Rabiot – leikmaður sem verður samningslaus næsta sumar og Juventus getur ekki beðið eftir að losna við – virðist ætla að vera Fellaini ársins í ár. Maður sem enginn skilur hvað gerir inn á fótboltavelli og virkar best vinstra megin á miðjunni – líkt og nær allir miðjumenn Man United.

Glugginn lokar 1. september næstkomandi og Man United gæti enn nælt í spennandi leikmenn á þeim tíma. Það fer hins vegar ekkert á milli mála að stuðningsfólk félagsins er orðið heldur svartsýnt á stöðu mála. Nýtt tímabil, nýr þjálfari en sömu h**vítis eigendurnir, og þar liggur hundurinn grafinn.

Á meðan Man United er í eigu sömu aðila þá mun lítið sem ekkert breytast. Menn nota félagið til að maka eigin krók og þó það hafi eytt dágóðum summum í leikmenn á undanförnum árum þá hefur ekkert púður varið í skipulag á skrifstofunni og hver leikmaðurinn á fætur öðrum því „floppað“ ár eftir ár.

Nú er staðan orðin þannig að fólk er einfaldlega við það að gefast upp. Áhuginn er við frostmark og fólk er hætt að merkja við hvenær Man Utd á leik. Á meðan Glazer-fjölskyldan heldur um stjórnartaumana á Old Trafford þá heldur félagið áfram að fjarlægjast bestu lið Englands og Evrópu. 

Eins og staðan er í dag maður bara glaður þegar góð og gild ástæða finnst til að missa af leik. Sem er nákvæmlega það sem blaðamaður ætlar að gera þegar Man United heimsækir Brentford á laugardaginn kemur.