Ís­firðingar reyna að lifa af í 41 stigs hita

Haukur hefur verið á Indlandi í átta daga ásamt eiginkonu sinni Shayan Pandole og fjórtán mánaða syni þeirra en fjölskyldan er búsett á Ísafirði. Shayan er ættuð frá Indlandi og dvelur fjölskyldan hjá föður hennar og konu þar sem þau reyna að taka því rólega og bíða eftir rigningu.

Hitinn náði 41 stigi í Pune í gær og því spáð að hann verði á svipuðum slóðum næstu daga. Gert er ráð fyrir að hiti fari yfir 44 gráður í borginni Delí í þessari viku en á þriðjudag mældist 45,1 gráða í indverska borginni Barmer. Þá hefur Haukur heyrt af því að hiti hafi farið yfir 50 stig í nágrannaríkinu Pakistan.

„Yfirleitt er heitt hérna á þessum árstíma, þetta er rétt fyrir monsún rigningarnar sem koma í júní og þá kólnar duglega en þetta þykir nú fullmikið af því góða,“ segir Haukur í samtali við Vísi.

Eins og að búa í gufubaði

Hann segir ástandið vera svakalegt og þau sem eigi þess möguleika haldi sig yfirleitt innandyra frá hádegi til sex á kvöldin á meðan hitinn er hvað mestur. Fjölskyldan vakni snemma á morgnana og verji tíma út í garði áður en þau færi sig inn upp úr hádegi. Svo sé tekinn síðdegislúr að indverskum sið.

„Þetta er pínu eins og að búa í gufubaði en það er sem betur fer er ekki mjög rakt hérna,“ segir Haukur. Á kvöldin taki fólk svo við sér og borði kvöldmat um átta eða níuleytið.

„Þú ert ekki til mikilla stórvirkja, þú ert svolítið að sitja og spjalla og það eru alls konar garðar hérna sem gaman er að skoða,“ segir Haukur. Sumir íbúar séu með loftkæld svefnherbergi og verji meira og minna öllum deginum þar inni.

Haukur bætir við að innfæddir barmi sér lítið en hafi mikla samkennd með þeim sem búi ekki jafn vel að geta kælt sig niður alla daga. Gríðarleg misskipting er í Indlandi og vel þekkt að veðuröfgar á borð við þessar bitna mest á þeim sem búa við fátækt.

Kælir barnið niður með slöngu

„Ég fer með drenginn út tvisvar á dag í garð og sprauta á hann með garðslöngu til að kæla hann niður eins og maður gerir með hunda, og hann er ægilega kátur með það. Svo er maður sjálfur að reyna að háma í sig ísmola,“ segir Haukur.

Tengdafaðir hans sé ágætlega vel settur og það séu mikil viðbrigði að vera inni á heimili þar sem starfi þjónustufólk.

„Þannig að þú gengur ekkert í ísskápinn til að fá þér, þú verður að biðja um vatnsglas. Maður er svo feiminn við það að skipa fólki fyrir allan daginn svo ég er örugglega að drekka aðeins minna vatn en ég ætti að vera að gera,“ segir Haukur léttur í bragði. Enginn vafi sé á því að mikill aðstöðumunur sé hjá Indverjum og dæmi um að fólk hafi verið að deyja úr hita.

„Mér er sagt að það sé enginn afsláttur gefinn þar sem menn eru við vegavinnu eða jafnvel að brjóta grjót. Það er bara svipan á þeim sama hvað klukkan slær og hvað sólin er hátt á lofti, þannig að þetta er alvarlegt mál.“

Rigni minna núna en fyrir nokkrum áratugum

Haukur hefur eftir tengdapabba sínum að það hafi oft verið heitt á þessum tíma en munurinn liggi í því að fyrir tuttugu til þrjátíu árum hafi alltaf komið skúrir á tveggja daga fresti. Nú sé það liðin tíð og bíða þurfi eftir að monsúnið komi.

Þrátt fyrir þetta lét stuttur hitaskúr loks sjá sig fyrir tveimur dögum.

„Það dembir yfir vatninu í tíu mínútur og það var svo merkilegt hvað það kólnaði það allt, það var eins og umhverfið, fólkið og dýrin hafi látið frá sér sameiginlegt andvarp,“ segir Haukur. 

Fjölskyldan verður í Pune fram á mánudag og verja svo síðustu fimm dögunum í Mumbaí áður en hún yfirgefur Indland. Haukur segir óljóst hvort sami tími ársins verði fyrir valinu í næstu ferð þeirra til landsins. 

„Við komum kannski um vetur næst þegar það verður hægt að skoða meira.“