Maðurinn sem óhreinkar ekki skyrtuna sína Agnes Linnet og Hilmar Jónsson skrifar 17. apríl 2015 12:43 Það er kaldur þriðjudagsmorgunn í höfuðvígi rafmagns- og tölvuverkfræðinema í Háskóla Íslands. Klukkan er sautján mínútur yfir átta og tíu litlir verkfræðinemar hjúfra sig hver að öðrum í hlýjum, grátóna hettupeysum. Nemendurnir hafa reyndar ekki setið lengi við borðin þegar karlmaður í stífpressuðum jakkafötum gengur rólega inn í stofuna. Maðurinn lítur kankvís yfir hópinn og brosir vinalega. Hann býður góðan daginn, sest við tölvuna, opnar glærusýninguna og dregur tjaldið fyrir töfluna. Að því loknu sest hann aftur á bláa, slitna stólinn við tölvuna og bíður þolinmóður. En um leið og klukkan er orðin tuttugu mínútur yfir átta rís hann aftur á fætur og spyr hópinn hvort ekki sé rétt að hefjast handa við greiningu rása. Hann fer úr jakkanum og í ljós kemur hvít, óaðfinnanlega straujuð skyrta. Átta útfylltum töflum síðar er kennslustundinni lokið og skyrtan er enn jafn hvít. Nokkrum vikum síðar er komið að lokum annarinnar og enn vottar ekki fyrir bláum, rauðum eða svörtum rákum eftir töflutússinn á ermum hans, jafnvel þó hann hafi skrifað jöfnur og tölur af mikilli elju klukkustundum saman. Hér er annað hvort um að ræða mann sem hefur gríðarlega nákvæma og þjálfaða úlnliðshreyfingu eða mann sem gerir einfaldlega ekki mistök. Þetta er Jón Atli Benediktsson, prófessor í rafmagns- og tölvuverkfræði og aðstoðarrektor vísinda og kennslu við Háskóla Íslands, maðurinn sem vonandi verður kjörinn rektor skólans næsta mánudag.Missir fyrir deildina, fjársjóður fyrir háskólannEf við eigum að vera alveg hreinskilin, myndi það tvímælalaust henta okkur, nemum í grunnnámi í rafmagns- og tölvuverkfræði, best að fá svona öflugan fræðimann og framúrskarandi kennara aftur í fulla kennslu við deildina. Við vitum af reynslu að hann sinnir nemendum í grunnnámi vel og ekki síður þeim sem komnir eru lengra eftir menntaveginum. Hann veit svörin við spurningunum, eða að minnsta kosti hvar þau er að finna. Öll vitum við að það er fylgni á milli þess að vilja tala við aðra með bros á vör og vera í kosningabaráttu. Jón Atli gefur sér aftur á móti alltaf tíma til að hlusta. Hann er maður sem getur gert greinarmun á því sem við viljum og því sem við þurfum, hann á ekki í vandræðum með að greina þar á milli. Því viljum við gjarnan deila Jóni Atla með öllum nemendum og starfsfólki Háskóla Íslands í starfi rektors. Jón Atli Benediktsson er maðurinn sem við treystum best til að sinna embætti rektors Háskóla Íslands og því mun hann, líkt og s.l. mánudag, fá atkvæði okkar þegar gengið verður til kosninga á ný mánudaginn 20. apríl 2015. Við hvetjum aðra nemendur og starfsmenn Háskóla Íslands til að gera hið sama. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Sorp víkur fyrir mannlífi Hjördís Ýr Johnson Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Af hverju skiptir máli að kjósa í Garðabæ? Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Sala á opinberum eignum Sigurður Kristinn Pálsson Skoðun Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, HÚSNÆÐi Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Breytum þessu! Jón Guðni Guðmundsson skrifar Skoðun Sorp víkur fyrir mannlífi Hjördís Ýr Johnson skrifar Skoðun Úr vörn í sókn: Reksturinn aldrei sterkari í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Af svifryki, strætó og sjálfstæðum krökkum Kristín Helga Schiöth skrifar Skoðun Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptir máli að kjósa í Garðabæ? Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Allir íbúar Kópavogs skipta máli Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Our home, our vote, our future Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Er borgarlínan bókstafsins virði? Ævar Örn Jóhannsson skrifar Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir skrifar Skoðun Af hverju flytjum við fólkið, í stað þjónustunnar? Sif Huld Albertsdóttir skrifar Sjá meira
Það er kaldur þriðjudagsmorgunn í höfuðvígi rafmagns- og tölvuverkfræðinema í Háskóla Íslands. Klukkan er sautján mínútur yfir átta og tíu litlir verkfræðinemar hjúfra sig hver að öðrum í hlýjum, grátóna hettupeysum. Nemendurnir hafa reyndar ekki setið lengi við borðin þegar karlmaður í stífpressuðum jakkafötum gengur rólega inn í stofuna. Maðurinn lítur kankvís yfir hópinn og brosir vinalega. Hann býður góðan daginn, sest við tölvuna, opnar glærusýninguna og dregur tjaldið fyrir töfluna. Að því loknu sest hann aftur á bláa, slitna stólinn við tölvuna og bíður þolinmóður. En um leið og klukkan er orðin tuttugu mínútur yfir átta rís hann aftur á fætur og spyr hópinn hvort ekki sé rétt að hefjast handa við greiningu rása. Hann fer úr jakkanum og í ljós kemur hvít, óaðfinnanlega straujuð skyrta. Átta útfylltum töflum síðar er kennslustundinni lokið og skyrtan er enn jafn hvít. Nokkrum vikum síðar er komið að lokum annarinnar og enn vottar ekki fyrir bláum, rauðum eða svörtum rákum eftir töflutússinn á ermum hans, jafnvel þó hann hafi skrifað jöfnur og tölur af mikilli elju klukkustundum saman. Hér er annað hvort um að ræða mann sem hefur gríðarlega nákvæma og þjálfaða úlnliðshreyfingu eða mann sem gerir einfaldlega ekki mistök. Þetta er Jón Atli Benediktsson, prófessor í rafmagns- og tölvuverkfræði og aðstoðarrektor vísinda og kennslu við Háskóla Íslands, maðurinn sem vonandi verður kjörinn rektor skólans næsta mánudag.Missir fyrir deildina, fjársjóður fyrir háskólannEf við eigum að vera alveg hreinskilin, myndi það tvímælalaust henta okkur, nemum í grunnnámi í rafmagns- og tölvuverkfræði, best að fá svona öflugan fræðimann og framúrskarandi kennara aftur í fulla kennslu við deildina. Við vitum af reynslu að hann sinnir nemendum í grunnnámi vel og ekki síður þeim sem komnir eru lengra eftir menntaveginum. Hann veit svörin við spurningunum, eða að minnsta kosti hvar þau er að finna. Öll vitum við að það er fylgni á milli þess að vilja tala við aðra með bros á vör og vera í kosningabaráttu. Jón Atli gefur sér aftur á móti alltaf tíma til að hlusta. Hann er maður sem getur gert greinarmun á því sem við viljum og því sem við þurfum, hann á ekki í vandræðum með að greina þar á milli. Því viljum við gjarnan deila Jóni Atla með öllum nemendum og starfsfólki Háskóla Íslands í starfi rektors. Jón Atli Benediktsson er maðurinn sem við treystum best til að sinna embætti rektors Háskóla Íslands og því mun hann, líkt og s.l. mánudag, fá atkvæði okkar þegar gengið verður til kosninga á ný mánudaginn 20. apríl 2015. Við hvetjum aðra nemendur og starfsmenn Háskóla Íslands til að gera hið sama.
Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar
Skoðun Úr vörn í sókn: Reksturinn aldrei sterkari í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar
Skoðun Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir skrifar
Gerum Fjarðabyggð spennandi fyrir ungt fólk Anna Þórhildur Kristmundsdóttir,Júlíus Óli Jacobsen,Magnea María Jónudóttir,Þórunn Ólafsdóttir Skoðun