Píratar ekki siðlaus bófaflokkur

Vaxandi krafa er nú uppi um að lögreglan grípi til aðgerða gegn niðurhali á hugverkum sem eru höfundarréttarvarin. Jón Þór Ólafsson, þingmaður Pírata, segir umræðuna á algjörum villigötum.

Kröfur um að lögregla grípi til aðgerða gegn þeim sem standa að deildu.net, þar sem nálgast má á auðveldan hátt tónlist og kvikmyndir hafa aukist; ekki síst eftir að þar er aðgengilegt íslenskt efni. Ólafur Þ. Stephensen skrifar leiðara í Fréttablaðið og spyr í yfirskrift: Eru netþjófar betri þjófar? Ólafur tekur þar undir með því sem fram kemur í grjótharðri grein eftir Guðmund Andra Thorsson rithöfund sem birtist í Fréttablaðinu í gær. Sá ber yfirskriftina steldu.net. Þar talar hann um falsrök og vandar Pírötum ekki kveðjurnar; flokkur sem Guðmundur Andri segir að kenni sig af stolti við iðju sjóránsmanna fyrri alda og talar í nafni framtíðarinnar. Kallar sig Bófaflokk nema öll gengur sú stigamennska út á að hafa kaupið af fátækum listamönnum.

Jón Þór Ólafsson er þingmaður Pírata. Hann hlær aðspurður hvort Píratar séu siðlaus bófaflokkur og telur þessa umræðu á miklum villigötum. Jón Þór vill undirstrika, svo það sé alveg á hreinu, að Píratar vilji tryggja að höfundarréttur sé til staðar og að hann tryggi einkaleyfi höfundunum að hagnast á sínum hugverkum.

„Ástæðan fyrir því að Pírötum er umhugað um höfundarréttinn eins og hann hefur verið svo lengi, er að með internetinu; ef menn ætla að framfylgja gömlu höfundarréttarlögunum án endurskoðunar þarf að njósna um alla nettraffík og menn þurfa að ritskoða internetið. Tilgangurinn sé góður, að listamenn fái greitt og þeir einir geti hagnast. Leiðin sem farin var í gamla heiminum var að veita þeim einkarétt á að afrita efnið. Sú leið sem við viljum fara við endurskoðun höfundaréttar og tryggja að listamenn haldi einkaleyfi sínu og geti hagnast á hugverkum sínum, er að gera það á annan hátt; að afritun sé leyfileg fólks á milli, og þannig deiling á efni, en að aðeins listamaðurinn megi hagnast. Með nýjum viðskiptamódelum.“

Þessi skilaboð virðast ekki vera að komast yfir, menn líta á þetta sem þjófnað. „Þetta er spurning hvernig landi við viljum búa í. Viljum við búa í landi, sem endurskoðar höfundaréttinn þar sem listamenn hafa einkarétt á að hagnast á hugverkum sínum. Eða hvort við lifum í landi þar sem við framfylgjum gömlum lögum sem endurspegla engan veginn nýjan raunveruleika internetsins. Það þýðir að allir verða hræddir við að deila höfundaréttarvörðu efni. Ef unglingurinn hleður óvart niður efni og deilir þá þarf lögreglan að mæta á staðinn, hún þarf að gera heimilistölvuna upptæka og hún þarf að skoða hvort brot hafi átt sér stað.“

Jón Þór leggur áherslu á að Píratar vilji vera lausnamiðaðir og þá einmitt með það fyrir augum að höfundar fái greitt fyrir vinnu sína. En, þetta sé umræða á byrjunarreit og því ekki að undra þó hún sé á villigötum.