Bankastjórar verða að lækka laun sín um tæpa milljón

Lagabreytingu þarf til að lækka laun sumra ríkisforstjóra, en stjórnir annarra stofnana þurfa að lækka laun sinna forstjóra svo hægt verði að fara að vilja ríkisstjórnarinnar um að engin ríkislaun verði hærri en laun forsætisráðherra.

Ríkisstjórnin segir í stefnuyfirlýsingu sinni að sú stefna verði mörkuð að engin ríkislaun verði hærri en laun forsætisráðherra. Og að sjálfstæðum hlutafélögum í eigu ríkisins verða settar skýrar reglur um launastefnu í þessum anda. Til að þetta gangi eftir, þurfa ýmsir að taka á sig skerðingu.

Laun forsætisráðherra eru í dag 935 þúsund krónur. Við skulum líta á laun nokkura forstjóra ríkisstofnana eða fyrirtækja í ríkiseigu. Birna Einarsdóttir bankastjóri Íslandsbanka og Finnur Sveinbjörnsson forstjóri Kaupþings eru með 1750 þúsund í mánaðalaun. Þetta þýðir að þeirra laun þurfa að lækka um 815 þúsund til að fara niður í laun forsætisráðherra.

Ásmundur Stefánsson kollegi þeirra í Landsbankanum er með eina og hálfa milljón í laun, þannig að hans laun þyrftu að lækka um 565 þúsund. Hulda Gunnlaugsdóttir forstjóri Landspítalans er með 1390 þúsund í mánaðarlaun, sem er 455 þúsundum meira en Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra hefur í laun.

Forstjóri Íbúðalánasjóðs, Guðmundur Bjarnason eru með laun upp á 1218 þúsund á mánuði, þannig að hans laun þyrftu að lækka um 283 þúsund og Gunnar Þ. Andersen forstjóri Fjármálaeftirlitsins er með 1250 þúsund í laun, eða 315 þúsundum meira en forsætisráðherra.

Páll Magnússon útvarpsstjóri er með 1155 þúsund í laun, fyrir utan bílaréttindi eða 220 þúsundum meira en Jóhanna Sigurðardóttir og Friðrik Sophusson forstjóri Landsvirkjunar er með 1570 þúsund á mánuði, eða 635 þúsundum meira en forsætisráðherra.

En hvernig getur ríkisstjórnin náð fram markmiðum sínum? Í tilfelli forstjóra Landspítalans sem heyrir undir Kjararáð, þyrfti lagabreytingu til að lækka launin. Með hina forstjórana þyrfti ríkisstjórnin að fara fram á það við stjórnir umræddra fyrirtækja að þær lækkuðu launin eða breyttu samningum við viðkomandi, eða þá að allir umræddir færu undir kjararáð. Það yrði þá hvers og eins að ákverða hvort kjörin væru viðunandi.