Fram í heiðanna ró Marta Eiríkdóttir skrifar 8. maí 2007 10:30 Jörðin er að vakna til vorsins. Enn á ný fáum við að upplifa kraft vorsins, yndislegt! Þetta er gleðilegur árstími,náttúran skipar stóran sess og við ímyndum okkur spennandi ferðalög innanlands, gönguferðir og útilegur sumarsins. Það er einmitt á svona stundu þegar vetur konungur víkur til hliðar að við finnum hvað okkur þykir vænt um umhverfið. Hvað það er nú gott að náttúran skuli enn svara kallinu og vakna. Útlendingar elska Ísland. Ég var stödd erlendis fyrir stuttu í námsferð, sem er ekki í frásögur færandi nema hvað að alltaf þegar útlendingarnir uppgötvuðu að ég væri íslensk þá hreinlega supu þeir hveljur. Þeir lifnuðu allir við og dásömuðu landið mitt Ísland,sem þeir að vísu höfðu aldrei komið til! En þeir voru svo sannfærðir um að þar væri allt svo fallegt og sérstakt.Þar væri hreint loft, falleg náttúra, stórkostlegar ár og enn fegurri fossar. Himininn heiður og blár. Þvílíkt land, Ísland! Ég fylltist auðvitað rammíslensku stolti. Samkvæmt þessu er -íslensk náttúra- vörumerkið okkar, hrein og tær! Hvað með okkur? Ég vildi ekki eyðileggja þessar dásamlegu hugmyndir útlendinganna og hafði því ekki mörg orð um þá þróun sem er á Íslandi núna,þar sem íslensk stjórnvöld virðast ekki átta sig á gildi þess að varðveita hreina loftið og vilja drita niður álverum hingað og þangað. Ég vildi heldur ekki segja þeim allt sem liggur fyrir hér heima varðandi virkjanir og um eyðilegginguna eða náttúruspjöllin sem þeim fylgir. Ég vildi bara leyfa mér að njóta þess að hlusta á þetta fólk tala svona fallega um náttúru sem mér þykir sjálfri svo vænt um. Ég vildi bara trúa því að við Íslendingar erum frumleg og frábær þjóð, orginal og skynsöm sem lifum í takt við umhverfi okkar og af virðingu. Ég vildi bara trúa því að við kynnum sjálf að meta þetta dásamlega land og nátturuleg gæði þess. Ég vildi bara trúa því að ný ríkisstjórn sem tæki við í vor væri meðvituð um stórkostlegan fjársjóð náttúru okkar og vildi varðveita landið áfram. Ég vildi bara trúa því að við ætlum að setja náttúruvernd í forgang í hvert sinn sem við framkvæmum.Við ætlum ekki að ryðja öllu um koll heldur að leyfa náttúrunni að teikna sig inn í hugmyndir okkar. Bláa lónið og umhverfi þess er td. gott dæmi um umhverfisvænan arkitektúr. Ég vildi bara trúa því að við Íslendingar ætlum ekki að halda áfram að flytja inn endalaust magn af verkamönnum til að byggja endalausar byggingar sem við höfum kannski svo ekkert að gera með. Ég vildi bara trúa því að við ætlum ekki endalaust að leyfa útlendingum að kaupa hræódýrt rafmagn af okkur og þar að auki setja upp loftmengandi verksmiðjur hér á landi. Nei, ég vildi telja mér trú um nýja tíma, upplýsta skynsama tíma í kjölfar kosninga. Já, svona er Íslandið mitt, frábært og kraftmikið land með frábærri þjóð, sem eitt sinn voru Víkingar og eru það kannski enn inn við beinið? Fram í heiðanna ró, þar er vistin mér góð, þar er himininn heiður og tær. Er ekki kominn tími til að staldra við, slaka á, anda og njóta þess sem við eigum nú þegar? Lifum heil!Marta Eiríksdóttir, Kennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Sorp víkur fyrir mannlífi Hjördís Ýr Johnson Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Breytum þessu! Jón Guðni Guðmundsson skrifar Skoðun Sorp víkur fyrir mannlífi Hjördís Ýr Johnson skrifar Skoðun Úr vörn í sókn: Reksturinn aldrei sterkari í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Af svifryki, strætó og sjálfstæðum krökkum Kristín Helga Schiöth skrifar Sjá meira
Jörðin er að vakna til vorsins. Enn á ný fáum við að upplifa kraft vorsins, yndislegt! Þetta er gleðilegur árstími,náttúran skipar stóran sess og við ímyndum okkur spennandi ferðalög innanlands, gönguferðir og útilegur sumarsins. Það er einmitt á svona stundu þegar vetur konungur víkur til hliðar að við finnum hvað okkur þykir vænt um umhverfið. Hvað það er nú gott að náttúran skuli enn svara kallinu og vakna. Útlendingar elska Ísland. Ég var stödd erlendis fyrir stuttu í námsferð, sem er ekki í frásögur færandi nema hvað að alltaf þegar útlendingarnir uppgötvuðu að ég væri íslensk þá hreinlega supu þeir hveljur. Þeir lifnuðu allir við og dásömuðu landið mitt Ísland,sem þeir að vísu höfðu aldrei komið til! En þeir voru svo sannfærðir um að þar væri allt svo fallegt og sérstakt.Þar væri hreint loft, falleg náttúra, stórkostlegar ár og enn fegurri fossar. Himininn heiður og blár. Þvílíkt land, Ísland! Ég fylltist auðvitað rammíslensku stolti. Samkvæmt þessu er -íslensk náttúra- vörumerkið okkar, hrein og tær! Hvað með okkur? Ég vildi ekki eyðileggja þessar dásamlegu hugmyndir útlendinganna og hafði því ekki mörg orð um þá þróun sem er á Íslandi núna,þar sem íslensk stjórnvöld virðast ekki átta sig á gildi þess að varðveita hreina loftið og vilja drita niður álverum hingað og þangað. Ég vildi heldur ekki segja þeim allt sem liggur fyrir hér heima varðandi virkjanir og um eyðilegginguna eða náttúruspjöllin sem þeim fylgir. Ég vildi bara leyfa mér að njóta þess að hlusta á þetta fólk tala svona fallega um náttúru sem mér þykir sjálfri svo vænt um. Ég vildi bara trúa því að við Íslendingar erum frumleg og frábær þjóð, orginal og skynsöm sem lifum í takt við umhverfi okkar og af virðingu. Ég vildi bara trúa því að við kynnum sjálf að meta þetta dásamlega land og nátturuleg gæði þess. Ég vildi bara trúa því að ný ríkisstjórn sem tæki við í vor væri meðvituð um stórkostlegan fjársjóð náttúru okkar og vildi varðveita landið áfram. Ég vildi bara trúa því að við ætlum að setja náttúruvernd í forgang í hvert sinn sem við framkvæmum.Við ætlum ekki að ryðja öllu um koll heldur að leyfa náttúrunni að teikna sig inn í hugmyndir okkar. Bláa lónið og umhverfi þess er td. gott dæmi um umhverfisvænan arkitektúr. Ég vildi bara trúa því að við Íslendingar ætlum ekki að halda áfram að flytja inn endalaust magn af verkamönnum til að byggja endalausar byggingar sem við höfum kannski svo ekkert að gera með. Ég vildi bara trúa því að við ætlum ekki endalaust að leyfa útlendingum að kaupa hræódýrt rafmagn af okkur og þar að auki setja upp loftmengandi verksmiðjur hér á landi. Nei, ég vildi telja mér trú um nýja tíma, upplýsta skynsama tíma í kjölfar kosninga. Já, svona er Íslandið mitt, frábært og kraftmikið land með frábærri þjóð, sem eitt sinn voru Víkingar og eru það kannski enn inn við beinið? Fram í heiðanna ró, þar er vistin mér góð, þar er himininn heiður og tær. Er ekki kominn tími til að staldra við, slaka á, anda og njóta þess sem við eigum nú þegar? Lifum heil!Marta Eiríksdóttir, Kennari
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar
Skoðun Úr vörn í sókn: Reksturinn aldrei sterkari í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar