Kært í þriðjungi nauðgunarmála

Af 217 kynferðisbrotamálum sem komu til ríkissaksóknara á árunum 2000 til 2004 voru 150 mál felld niður og aðeins ákært í þriðjungi málanna eða 67. Öðru máli gegnir um líkamsárásir en ákært var í 93 prósent slíkra mála á sama tímabili. Sífellt fleiri lögmenn telja nauðsynlegt að breyta lögum um kynferðisbrot, svo auðveldara sé að ákæra kynferðisafbrotamenn. "Sú mikla áhersla sem lögð er á líkamlegt ofbeldi við nauðgun í hegningarlögum birtir að einhverju leyti þann misskilning að þungamiðja nauðgunar sé hið líkamlega ofbeldi," segir Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir, lögfræðingur, sem rannsakað hefur nauðgun frá sjónarhóli kvenna. "Hegningarlögin, sönnunarmatið, og rannsóknaraðferðir lögreglu eru allt verk karlmanna og mjög lýsandi fyrir karllæga afstöðu. Reynsluheimur kvenna kemur þar hvergi að, og ekki heldur reynsla þolenda," segir Atli Gíslason, verjandi konu sem nýverið vann einkamál gegn þremur mönnum sem nauðguðu henni í heimahúsi sumarið 2002. Konan fór í einkamál við mennina eftir að ríkissaksóknari ákvað að fella málið niður vegna skorts á sönnunargögnum."Mun eðlilegra væri, og nær nútímaskilningi á nauðgun, að líta til kynfrelsis þolanda, hvort samþykki þolandans hafi verið fyrir hendi." Saksóknari ákærir ef hann telur líklegt að ákæran leiði til sakfellingar, annars á hann að láta málið niður falla. Seinustu ár hefur ríkissaksóknari vísvitandi látið reyna á mörkin hvað varðar sönnunarmatið í nauðgunarmálum, og hefur það leitt til fleiri sýknudóma, að sögn Ragnheiðar Harðardóttur vararíkissaksóknara. Þegar kemur að vægari líkamsárásarmálum eru tölurnar yfir niðurfelld mál svipaðar og í kynferðisbrotum gegn börnum; um helmingur er niðurfelldur og ákært er í hinum helmingnum.