Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar 15. maí 2026 12:47 Það er oft talað um samráð við íbúa. En of oft er það þannig að samráðið kemur of seint eða hefur lítil áhrif á þær ákvarðanir sem teknar eru. Þá verður það að formsatriði en ekki raunverulegu samtali. Við viljum breyta því. Margir þekkja tilfinninguna að fá að tjá sig þegar ákvörðunin er í raun þegar tekin. Það er ekki samráð. Virkt samráð snýst um að hlusta og leyfa sjónarmiðum að hafa áhrif. Íbúar þekkja sitt nærumhverfi best og hafa dýrmæta þekkingu á því hvað virkar. Í fræðunum er oft talað um að lýðræði sé ekki bara kosningar heldur þátttaka. Það byggir á því að fólk taki virkan þátt í mótun samfélagsins og hafi raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta það. Það gerist ekki að sjálfum sér því að lýðræði þarf að rækta. Það þarf að æfa það, það þarf að gera ráð fyrir því í daglegum vinnubrögðum. Í Fjarðabyggð, með sína ólíku byggðarkjarna, er þetta sérstaklega mikilvægt. Án samtals skapast óánægja og vantraust en með þátttöku eykst skilningur og samheldni. Það felur í sér betri upplýsingagjöf, reglulega íbúafundi og aðgengilegar leiðir til áhrifa, bæði stafrænt og á staðnum. Einnig að færa ákvarðanir nær fólkinu. Raunverulegt samráð þýðir líka að hlusta á starfsfólk á gólfinu. Án þess missum við mikilvæga sýn á hvað virkar og hætta er á að ákvarðanir nái ekki markmiðum sínum og traust rofni. Eitt skýrasta dæmið um þetta eru breytingar á fræðslumálum í Fjarðabyggð. Þar sem ákvarðanir voru teknar án nægs samráðs við starfsfólk, foreldra og skólasamfélagið allt. Ég tók sjálf afstöðu gegn þessum breytingum eins og fór ekki framhjá neinum. Ég gerði það vegna samráðsleysis og að ég tel ekki rétt að byrja á því að veikja faglegt stoðkerfi inni í skólunum. Ég hef ekki séð starfsfólk í leik- og grunnskólum sveitarfélagsins sitja aðgerðalaust. Þvert á móti er þetta fólk lykillinn að daglegu starfi skólanna og mikilvægt fyrir bæði börn og starfsfólk. Málið sýndi líka hversu mikilvægt gagnsæi og raunverulegt samráð eru. Þegar stórar ákvarðanir eru teknar án þess að fólk upplifi að á það sé hlustað skapast óánægja og vantraust. Það er lærdómur sem við verðum að taka með okkur áfram, ekki bara í fræðslumálum heldur í stjórnsýslu sveitarfélagsins almennt. Heimastjórnir eru lykilþáttur í þessari uppbyggingu. Með því að koma á heimastjórnum í öllum byggðarkjörnum, skipuðum fulltrúum íbúa og sveitarfélagsins, skapast vettvangur til að ræða málefni nærsamfélagsins, móta forgangsröðun og hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir. Með heimastjórnum færast ákvarðanir nær fólkinu, þekking á staðbundnum þörfum nýtist betur og traust og samráð milli íbúa og stjórnvalda styrkist. Þetta er sérstaklega mikilvægt í sveitarfélagi eins og Fjarðabyggð þar sem aðstæður og þarfir eru ólíkar milli byggðarkjarna. En það krefst líka hugarfarsbreytingar. Að við sem tökum þátt í stjórnmálum séum tilbúin að hlusta, líka þegar það er óþægilegt. Vera tilbúin að breyta um stefnu ef íbúar benda á betri leið. Samráð er ekki veikleiki. Það er styrkur. Við trúum því að sterkasta samfélagið sé það þar sem fólk upplifir að það hafi áhrif, þar sem ákvarðanir eru teknar með fólki en ekki bara fyrir það. Þannig byggjum við Fjarðabyggð með fólkinu. Höfundur er í 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Það er oft talað um samráð við íbúa. En of oft er það þannig að samráðið kemur of seint eða hefur lítil áhrif á þær ákvarðanir sem teknar eru. Þá verður það að formsatriði en ekki raunverulegu samtali. Við viljum breyta því. Margir þekkja tilfinninguna að fá að tjá sig þegar ákvörðunin er í raun þegar tekin. Það er ekki samráð. Virkt samráð snýst um að hlusta og leyfa sjónarmiðum að hafa áhrif. Íbúar þekkja sitt nærumhverfi best og hafa dýrmæta þekkingu á því hvað virkar. Í fræðunum er oft talað um að lýðræði sé ekki bara kosningar heldur þátttaka. Það byggir á því að fólk taki virkan þátt í mótun samfélagsins og hafi raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta það. Það gerist ekki að sjálfum sér því að lýðræði þarf að rækta. Það þarf að æfa það, það þarf að gera ráð fyrir því í daglegum vinnubrögðum. Í Fjarðabyggð, með sína ólíku byggðarkjarna, er þetta sérstaklega mikilvægt. Án samtals skapast óánægja og vantraust en með þátttöku eykst skilningur og samheldni. Það felur í sér betri upplýsingagjöf, reglulega íbúafundi og aðgengilegar leiðir til áhrifa, bæði stafrænt og á staðnum. Einnig að færa ákvarðanir nær fólkinu. Raunverulegt samráð þýðir líka að hlusta á starfsfólk á gólfinu. Án þess missum við mikilvæga sýn á hvað virkar og hætta er á að ákvarðanir nái ekki markmiðum sínum og traust rofni. Eitt skýrasta dæmið um þetta eru breytingar á fræðslumálum í Fjarðabyggð. Þar sem ákvarðanir voru teknar án nægs samráðs við starfsfólk, foreldra og skólasamfélagið allt. Ég tók sjálf afstöðu gegn þessum breytingum eins og fór ekki framhjá neinum. Ég gerði það vegna samráðsleysis og að ég tel ekki rétt að byrja á því að veikja faglegt stoðkerfi inni í skólunum. Ég hef ekki séð starfsfólk í leik- og grunnskólum sveitarfélagsins sitja aðgerðalaust. Þvert á móti er þetta fólk lykillinn að daglegu starfi skólanna og mikilvægt fyrir bæði börn og starfsfólk. Málið sýndi líka hversu mikilvægt gagnsæi og raunverulegt samráð eru. Þegar stórar ákvarðanir eru teknar án þess að fólk upplifi að á það sé hlustað skapast óánægja og vantraust. Það er lærdómur sem við verðum að taka með okkur áfram, ekki bara í fræðslumálum heldur í stjórnsýslu sveitarfélagsins almennt. Heimastjórnir eru lykilþáttur í þessari uppbyggingu. Með því að koma á heimastjórnum í öllum byggðarkjörnum, skipuðum fulltrúum íbúa og sveitarfélagsins, skapast vettvangur til að ræða málefni nærsamfélagsins, móta forgangsröðun og hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir. Með heimastjórnum færast ákvarðanir nær fólkinu, þekking á staðbundnum þörfum nýtist betur og traust og samráð milli íbúa og stjórnvalda styrkist. Þetta er sérstaklega mikilvægt í sveitarfélagi eins og Fjarðabyggð þar sem aðstæður og þarfir eru ólíkar milli byggðarkjarna. En það krefst líka hugarfarsbreytingar. Að við sem tökum þátt í stjórnmálum séum tilbúin að hlusta, líka þegar það er óþægilegt. Vera tilbúin að breyta um stefnu ef íbúar benda á betri leið. Samráð er ekki veikleiki. Það er styrkur. Við trúum því að sterkasta samfélagið sé það þar sem fólk upplifir að það hafi áhrif, þar sem ákvarðanir eru teknar með fólki en ekki bara fyrir það. Þannig byggjum við Fjarðabyggð með fólkinu. Höfundur er í 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar