Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar 15. maí 2026 12:20 Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun