Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar 15. maí 2026 12:20 Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun