Fævý, Adele og Hlýja en enginn Senjor

Meðal skilyrða fyrir samþykki eiginnafna eru að þau geti tekið íslenska eignarfallsendingu eða hafi unnið sér hefð í íslensku máli, þau brjóti ekki í bága við íslenskt málkerfi og séu rituð í samræmi við almennar ritreglur íslensks máls nema hefð sé fyrir öðrum rithætti. Þá mega eiginnöfn ekki eiga á hættu á að vera nafnbera til ama að mati mannanafnanefndar.

Millinöfn skulu dregin af íslenskum orðstofnum eða hafa áunnið sér hefð í íslensku máli en mega ekki hafa nefnifallsendingu. Nöfn sem aðeins hafa unnið sér hefð sem annað hvort eiginnöfn karla eða eiginnöfn kvenna eru ekki heimil sem millinöfn og þá mega millinöfn ekki heldur vera nafnbera til ama. Nýjustu úrskurðir mannanafnanefndar hafa verið birtir á vef Stjórnarráðsins.

Eftirfarandi nöfn voru samþykkt á fundi nefndarinnar þann 24. maí

• Eiginnafnið Sæmey (kvk.)
• Eiginnafnið Þórunnbjörg (kvk.)
• Eiginnafnið Fævý (kvk.)
• Eiginnafnið Stinne (kvk.)
• Eiginnafnið Jökli (kk.)
• Eiginnafnið Vin (kvk.)
• Eiginnafnið Emmi (kk.)
• Millinafnið Skipstað
• Eiginnafnið Omel (kk.)
• Eiginnafnið Esi (kk.)
• Eiginnafnið Hlýja (kvk.)
• Eiginnafnið Jónborg (kvk.)
• Eiginnafnið Jonna (kvk.)
• Eiginnafnið Sprettur (kk.)
• Eiginnafnið Adele (kvk.)
• Eiginnafnið Kenya (kvk.)
• Eiginnafnið Ray (kk.)
• Eiginnafnið Klöpp (kvk.)

Eftirfarandi nöfnum var hafnað

• Eiginnafnið Ísjak (kk.)
• Eiginnafnið Senjor (kk.)

Brjóti í bága við íslenskt málkerfi

Hvort sem nafnið Ísjak er ný ritmynd rótgróna nafnsins Ísak, samanber rökstuðning umsækjanda, eða samsett úr orðinu ís og stofnmyndinni jak samræmist nafnið að mati mannanafnanefndar ekki því skilyrði að nafn megi ekki brjóta í bág við íslenskt málkerfi. 

Því var aðeins hægt samþykkja nafnið ef hefð væri fyrir því en nafnið birtist hvorki í þjóðskrá né manntölum frá 1703-1920. Var nafninu því hafnað. 

Í tilfelli Senjor reyndi á það skilyrði að eiginnafn megi ekki brjóta í bág við íslenskt málkerfi. Eiginnafnið Senjor er samhljóða spænska orðinu senjor, sem merkir herra á íslensku. 

Fram kemur í úrskurði mannanafnanefndar að ekki sé hefð fyrir því að ávarpsorð, innlend eða erlend, eins og frú, fröken eða herra séu notuð sem eiginnöfn í íslensku. 

Taldi mannanafnanefnd ljóst, miðað við hefðir íslensks máls, að mannanöfn af þessu tagi væru ekki í samræmi við þær reglur sem unnið hafi sér hefð í íslensku máli. Þannig væri aðeins unnt að fallast á nafnið ef það hefði áunnið sér hefð í íslensku máli. Niðurstaða nefndarinnar var sú að svo væri ekki.