Menning

Ólíkar raddir

Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar
„Við erum báðar nýorðnar mæður og sú reynsla fléttast inn í ljóðin.“
„Við erum báðar nýorðnar mæður og sú reynsla fléttast inn í ljóðin.“ Fréttablaðið/Anton Brink
Melkorka Ólafsdóttir og Ragnheiður Harpa Leifsdóttir eru meðlimir í ljóðakollektív­inu Svikaskáld og báðar senda frá sér ljóðabók fyrir þessi jól. Þetta eru fyrstu ljóðabækur þeirra í fullri lengd en Melkorka hefur áður gefið út lítil ljóðahefti og báðar hafa átt efni í bókum sem Svikaskáld hafa gefið út. Melkorka er flautuleikari og hefur starfað með Sinfóníuhljómsveit Íslands og Björk. Ragnheiður Harpa er sviðslistakona og hefur fengist við leikhús, gjörninga og myndlist ásamt skrifum.

Sameiginleg reynsla

Bók Melkorku nefnist Hérna eru fjöllin blá. „Þetta er nokkurs konar þroskasaga sem fjallar um sammannlegar og kvenlegar sorgir; ástarsorg, nýja ást, draum um barn, missi og uppfyllingu draumsins. Eins og titill bókarinnar ber með sér gefur fjarlægðin og tíminn nýja sýn á upplifanir ljóðmælanda. Þetta er mjög persónuleg bók, skrifuð á nokkrum árum,“ segir hún.



Sítrónur og náttmyrkur er titillinn á bók Ragnheiðar Hörpu. „Þetta er líka ákveðinn leiðangur í gegnum myrkur samskipta og tilfinninga en þar eru sítrónur vegvísir á leiftrin og fegurðina í kringum okkur. Leiftrin sem gera okkur kleift að átta okkur á heiminum á nýjan hátt,“ segir hún.



„Við erum báðar nýorðnar mæður og sú reynsla fléttast inn í ljóðin, en mér finnst raddir okkar vera ólíkar,“ segir Melkorka. „Ljóð Ragnheiðar eru draumkennd og það er leikur, litróf og skuggaspil í verkum hennar. Ég kem úr tónlistinni og það endurspeglast kannski svolítið í ljóðunum mínum og þar eru líka mikil náttúruminni.“





Gagnrýni og hvatning

Þær segja að það sé ákaflega gefandi reynsla að vera hluti af Svikaskáldum, en skáldin í hópnum eru sex. „Þar er alltaf hægt er að sækja í yfirlestur og fá spurningar, gagnrýni og hvatningu. Svo fengum við Melkorka báðar ritstjóra og yfirlesara annars staðar frá,“ segir Ragnheiður Harpa og bætir við: „Það er afskaplega gefandi að fagna sigrum hverrar annarrar og sækja innblástur í það sem hinar eru að gera, lesa og hugsa. Við fáum mikla hvatningu og stuðning innan hópsins.“



Þær eru spurðar hvort þær ætli að halda sig við ljóðin í framtíðinni. „Ég hef lítið skrifað annað en ljóð. Mér finnst mjög gaman að þýða og væri til í að gera meira af því og skrifa jafnvel stuttar sögur,“ segir Melkorka.



„Ég hef skrifað fyrir leikhús og gert smásögur en hið stutta og kjarnyrta ljóðaform heillar mig. Þegar ég var nýbúin að fæða son minn gat ég ekkert lesið annað en ljóð því ég hélt ekki athyglinni lengur en mínútu. Það að geta fangað stóran heim í fáum orðum er það sem dregur mig að ljóðinu,“ segir Ragnheiður Harpa.

Tengd skjöl




Fleiri fréttir

Sjá meira


Velkomin á Vísi. Þessi vefur notar vafrakökur. Sjá nánar.