„Ég veit ekki hversu harðan slag maður vill fara í“

Hrafn Gunnlaugsson segist ekki skilja hvers vegna sumarhús sem verið hefur í eigu fjölskyldu hans í áratugi teljist nú vera ógn við vatnsvernd borgarbúa. Hrafn stendur í málaferlum við Orkuveitu Reykjavíkur en segist óviss um hve harðan slag hann treysti sér í.

Við heimreiðina að Elliðavatnsbletti þrjú í Reykjavík stendur bautasteinn til minningar um Ellen Johanne Sveinsson, með áletruninni „Hún valdi börnum sínum sumarland hér“. Ellen var amma Hrafns Gunnlaugssonar, en sjálfur tók hann við lóðinni og sumarhúsi af móður sinni Herdísi Þorvaldsdóttur leikkonu við andlát hennar.

„Hér lék ég mér mikið sem barn og var að rækta mikið með móður minni og ég á miklar minningar og góðar héðan. Ef að þetta hús verður rifið og eyðilagt þá held ég að það bitni nú mest á strákunum mínum litlu og krökkunum í fjölskyldunni. Ekki svo mjög að mér, ég er nú orðinn 67 ára og sé ekki fram á að vera hérna mikið. Ég bý ágætlega á Laugarnestanganum,“ segir Hrafn.



Stefnt að niðurrifi allra sumarhúsa

Húsið er eitt af 25 bústöðum við Elliðavatn sem Orkuveita Reykjavíkur telur nauðsynlegt að hverfi á næstu árum vegna vatnsverndarsjónarmiða.

„Maður veltir því fyrir sér af hverju þau rök eru að koma upp núna, afhverju þau hafi ekki komið upp fyrir áratugum síðan. Þetta svæði er á neðra vatnsvernarsvæði, það er mjög langt hér fyrir upp í Gvenndarbrunna og varla rennur nú vatn upp í móti,“ segir Hrafn. Hann bætir við að þau fjölskyldan hafi aldrei girt lóðina af heldur geti allir notið svæðisins.

„Þetta hefur verið fólkvangur. Það hefur hver sem er mátt fara hér um eins og þeim sýnist, og auðvitað á þetta að vera fólkvangur Reykvíkinga. En maður spyr sig að því hvaða gagn er að því að rífa þetta fallega hús?“

Hefði aldrei reist húsið í óvissu

Fjölskylda Hrafns hefur haft rétt til afnota af lóðinni frá 1927 og átt þar sumarhús frá 1960. Steinhúsið sem þar stendur nú er það nýjasta við vatnið því það var reist, með leyfi Reykjavíkurborgar, fyrir aðeins áratug eftir að eldra húsið brann.

„Það var móður minni mikið kappsmál að fá að reisa það aftur. Þetta var hennar paradís og sumardvalarstaður, og húsið var reist á sama sökkli. Það er alveg ljóst að hún hefði aldrei reist húsið ef hana hefði órað fyrir því að það væri óvíst um framtíð þess. Það er alveg útilokað,“ segir Hrafn.

Telur þetta geta orðið prófmál

Hann fer fram á að viðurkenndur verði fyrir dómi ótímabundinn afnotaréttur hans af lóðinni, eða til vara til 75 ára. Hrafn telur þetta geta orðið prófmál á það hvernig einstaklingar standa gagnvart yfirgangi stofnana. En er hann tilbúinn að fara í hart?

„Ég veit ekki hversu harðan slag maður vill fara í. Myndi nú vilja finna bara einhverja lausn á þessu mál. Í raun og veru er ég bara að standa vörð um framtíð strákanna minna og fjölskyldunnar og maðru sér ekki svona alveg í stöðunni hvaða tilgangi þetta þjóni. Hvort að hér sé á ferðinni einhvers konar rétttrúnaður sem þarf að hugsa í rólegheitunum.“

Aðalmeðferð í máli Hrafns gegn Orkuveitu Reykjavíkur hefst í byrjun maí.