Einungis fjórtán prósent reiðhjóla eru seld lögleg

 „Þetta er alveg skelfilegt. Að fara í reiðhjólaverslun og geta ekki treyst því að þú fáir löglegt reiðhjól, það finnst mér óhugnanlegt,“ segir Einar Guðmundsson, formaður Brautarinnar, bindindisfélags ökumanna. Brautin birti í gær úttekt á skyldubúnaði hjóla þar sem fram kemur að fjórtán prósent reiðhjóla í verslunum landsins eru seld með skyldubúnaði áföstum.

Einar spyr sig hvort reiðhjólasölumenn séu að reyna að græða á aukabúnaði. „Árið 2011 var ágætis staða. 71 prósent hjóla var selt með nauðsynlegum öryggisbúnaði áföstum. Nú er staðan hins vegar verri og menn pilla meira og meira af hjólunum þegar þau koma í búðir. Á sama tíma hefur reiðhjólasala aukist,“ segir Einar. „Kannski eru reiðhjólasalar að reyna að græða á aukabúnaði og segja fólki að kaupa hitt og þetta svo hjólið sé löglegt? Ég veit ekki hvort það er rétt, en maður spyr sig.“

Búnaðurinn sem um ræðir er bjalla, glitmerki að framan, aftan, á teinum og fótstigum, fram- og afturbremsur og keðjuhlíf. Einar segir áberandi hve mörg hjól eru seld án bjöllu.

Í reglugerðinni er einnig gert ráð fyrir lás en þar sem ný reglugerð um hjól er í smíðum tók Brautin lása ekki með í úttektinni. Reglugerðin sem nú er í gildi er frá árinu 1994.

„Í nýju reglugerðinni mun koma skýrt fram að ef þú ætlar að nota reiðhjól í umferð þarftu að hafa þennan búnað, eins og drögin eru núna,“ segir Einar.

„Geturðu ímyndað þér að kaupa þér nýjan bíl, en þurfa að kaupa bremsurnar sér? Það væri svolítið sérstakt,“ bætir hann við.

Árni Davíðsson, formaður umsagnarnefndar Landssamtaka hjólreiðamanna, segir óþarft að setja verslunum reglur um hvernig eigi að selja hjólin. 

„Hjól í Evrópu eru ekki seld með öllum öryggisbúnaði, það er ekkert sem segir að þess þurfi. Þó er reglugerð sem segir hvernig hjólin eiga að vera útbúin,“ segir Árni. Hann bætir því við að honum finnist að Samgöngustofa ætti að vinna í því að vekja þess í stað athygli hjólreiðamanna á öryggisbúnaðinum. „Ég held það ætti frekar að vinna þetta með fræðslu en að skylda að selja öll hjól með búnaði. Þá myndu þau sem kaupa dýrustu hjólin taka staðalbúnaðinn af og setja eitthvað annað og betra.“

„Við skiljum ekki hvernig þessar niðurstöður fengust,“ segir David C. Vokes, vörustjóri Húsasmiðjunnar. „Í fyrra kíkti ég á þessar leiðbeiningar og flutti inn hjól, þá var skylda frá framleiðendum að setja bjöllu á öll hjól. Við erum líka með glitmerki á réttum stöðum og keðjuhlífar, þó eru ekki öll hjól með hlíf alla leið aftur með keðjunni, enda er það óþarfi“ segir hann.

Brautin gerði úttekt á hjálmanotkun samhliða úttekt á nauðsynlegum búnaði. Í úttektinni kom fram að hjálmanotkun var almennt um áttatíu prósent. Þá vakti það athygli Brautarinnar að hjálmanotkun í miðbæ og vesturbæ Reykjavíkur var minni en annars staðar. Hjálmanotkun á þeim svæðum náði einungis 31 prósenti.

Samhliða könnuninni kannaði Brautin sýnileikafatnað en um þrjátíu prósent hjólreiðamanna voru í þess lags fatnaði. Auk þess voru mörg hjól án bjöllu.

„Það er slæmt að vera án bjöllu, hún er mjög mikilvæg. Sérstaklega þegar maður hjólar á sameiginlegum stígum með gangandi fólki. Það er alveg nauðsynlegt að láta gangandi vegfarendur vita ef þú kemur aftan að þeim. Þessi búnaður er vanmetinn,“ segir Einar Guðmundsson.