Engar öfgar hjá múslimum

Björn Leví Óskarsson fór til Indónesíu 17 ára gamall sem skiptinemi og kom heim eftir ársdvöl síðastliðið haust. Hann ákvað að fara eins langt og hann kæmist, landfræðilega og menningarlega.

„Ég bjó hjá múslimskri fjölskyldu og allir krakkarnir í skólanum voru múslimar. Það kom mér mest á óvart að það er eiginlega erfitt að segja hvernig það er að búa með múslimum. Það kom bara voða lítið á óvart, var í raun eins og að búa með hverri annarri fjölskyldu.“

Björn segist ekki hafa fundið fyrir neinum öfgum. Indónesía sé sett saman af alls konar menningu og fólk sé mjög umburðarlynt gagnvart trúarbrögðum annarra. Þannig geta kristnir, sem eru í minnihluta, og múslimar vel verið vinir og hann hafi ekki fundið fyrir neinum aðskilnaði þar á milli.

„Ég fann fyrst og fremst að fjölskylda mín úti og vinir eru mun trúaðri en við á Íslandi. Þau biðja bænir reglulega yfir daginn og ég lærði að biðja með þeim sem var bara hugguleg stund. Það að fjölskyldan vaknaði klukkan fimm á morgnana til að biðja og það að konur séu með slæðu yfir hausinn vandist á fáeinum dögum. Þannig að menningarsjokkið sem slíkt var ekki neitt.“

Það sem Birni fannst jákvætt voru falleg og heilbrigð samskipti milli kynjanna og samverustundir fjölskyldunnar.

„Þau drekka ekki áfengi og það breytir ýmsu. Það er lítið um kærustupör eða kynlíf fyrir giftingu en stelpur og strákar hanga saman og eru góðir vinir. Fjölskyldan mín fór líka oft á laugardagskvöldum öll saman á tónleika eða einhvern viðburð í bænum og voru að skemmta sér fram á nótt. Allir edrú að sjálfsögðu.“

Björn er orðlaus yfir umræðunni á Íslandi síðustu vikur. „Ég sé ekki vandamálið sem fólk er að búa til. Vandamálið verður fyrst til þegar við komum fram við aðra af virðingarleysi. Við ættum að vera jákvæðari og fagna fjölbreytileikanum,“ segir hann að lokum og bætir við að hann hafi allavega ekki kosið Framsóknarflokkinn í borgarstjórnarkosningunum.