Skjöldur fyrir systkini sem drukknuðu á heimleið úr kirkju

Setja á upp við Digraneskirkju í Kópavogi skjöld til minningar um systkini sem drukknuðu í Kópavogslæk fyrir 140 árum.

Á vef Kópavogsbæjar má lesa um þennan voðaatburð. Þar segir að áður en Kópavogslækur var brúaður gat hann verið farartálmi í leysingum. 1. mars 1874 fóru þrjú börn Árna Björnssonar í Hvammkoti með frænku sinni, sem þá gekk til prests, til kirkju í Reykjavík.

Reyndu að bjarga bróður sínum

„Að áliðnum degi héldu systkinin þrjú heimleiðis, en er þau komu að læknum var hann í foráttuvexti vegna mikill leysinga um daginn. Ætluðu þau yfir á broti eða vaði sem þau þekktu og fór Árni yngri, þá fimmtán ára fyrstur en þá Sigríður Elísabet sautján ára og síðust Þórunn nítján ára og leiddust þau út í lækinn,“ segir vef Kópavogsbæjar.

„Miðja vegu missti Árni yngri fótanna og féll hann í lækinn. Ætluðu systur hans að grípa til hans en féllu þá báðar í strenginn. 70-80 föðmum neðar skolaði Sigríði Elísabetu á grynningar þar sem hún gat fótað sig og komist heim til bæja. Fór faðir þeirra ásamt næturgestum er þar voru strax til lækjarins, sem þá var með stíflum og jakaburði. Fundu þeir eldri stúlkuna eftir nokkra leit á jaka á ánni og var hún látin, en drengurinn fannst ekki fyrr en daginn eftir.“

Aldurhnignir foreldrar höfðu misst þrjú börn áður

Fjallað var um málið í tímaritinu Þjóðólfi sex dögum eftir slysið.

„Sorgaratburður þessi var því sárari fyrir foreldrana sem þeir áður höfðu reynt hina miklu sorg, að missa þrjú börn sín einnig sviplega, pilt um tvítugt, sem drukknaði á sjó fyrir nálega tólf árum og tvær stúlkur, tveggja og sex ára úr barnaveikinni. Börnin voru öll hin mannvænlegustu í alla staði og má nærri geta hve sár missir þessi er foreldrunum, báðum aldurhnignum og lúnum,“ sagði í Þjóðólfi 7. mars 1874.