„Djöfull ertu hommalegur maður”

Arnar Már Eyfells varð fyrir miklu aðkasti þegar hann ákvað að klæðast litríkum buxum og skóm einn daginn um helgina. 

Arnar segir að fordómar hafi greinilega kraumað inni í fólki þegar það sá hann labba um í buxunum.

„Mér finnst í raun mjög mikilvægt að vekja athygli á þessu,“ sagði Arnar í samtali við Vísi.

„Ég ákvað að fara aðeins út fyrir normið í dag og prufa eitthvað nýtt - í klæðnaði. Þannig er mál með vexti að ég var að fara hitta félaga mína niðri í bæ og ákvað að henda mér í buxurnar sem sjást á myndinni hér fyrir neðan. Þær eru kannski örlítið litríkar og skórnir vissulega líka, en persónulega fannst mér ekkert athugunarvert við þetta,“ skrifar Arnar í pistli á Fésbókarsíðu sinni.

Arnar segir að það eigi ekki að skipta máli hvort hann sé karlmaður eða kona, það sé hans val að ganga um í svona buxum og eigi hann því ekki að líða fyrir það.

„Þetta var í rauninni hálfgerð tilraun til þess að athuga hvernig fólk myndi bregðast við mér í þessum fötum í samanburði við það sem ég klæddist í gær.Ég var að hjóla í átt að Glæsibæ þegar ég heyri allt í einu hrópað í áttina að mér: “Hah, GAY!” Ég brást ekkert sérlega illa við þessu, enda bara (sirka) tólf ára krakkar - en velti því samt fyrir mér af hverju þeir voru að kalla þetta á eftir mér. Ég áttaði mig samt fyllilega á því að þeir voru að kalla svona á eftir mér vegna buxnanna sem ég var í.“

Því næst var Arnar stopp á ljósum á Suðurlandsbrautinni. Þar voru þrír strákar saman í bíl og kölluðu þeir að Arnari;„Djöfull ertu hommalegur maður!”

„Þá vaknaði spurningin aftur: Af hverju héldu þessir strákar að ég væri samkynhneigður, bara vegna þess að ég var í blómabuxum? Erum við í alvörunni ekki komin lengra en þetta? Ég þekki helling af hommum og þeir klæðast ekkert frekar blómabuxum frekar en hver annar.. þessi stereotýpíska ímynd er reyst á svo mikilli fornaldarhugsun að ég ældi næstum því yfir mig.“

Arnar segir að þarna hafi aðkastinu ekki verið lokið.

„Þegar ég var kominn niður í bæ fer ég af hjólinu, læsi því og rölti svo niður að Kolaportinu. Á leiðinni þangað voru, ekki bara einn eða tveir, heldur örugglega vel yfir helmingurinn af fólki sem ég gekk fram hjá að benda á mig og stara á mig.“

Arnar segir að svona hafi dagurinn verið í hnotskurn.

„Fólk starði bara vegna þess að þetta var ekki normið. Talaði sín á milli um samkynhneigða, kallaði á eftir mér og starði. Já, ágætu Íslendingar, við þurftum svo ótrúlega á þessari vitundarvakningu Pollapönks að halda.“

Arnar kemur inn á það í pistli sínum að þjóðin verði að losa sig við þröngsýni og taka einstaklingnum eins og hann er, sama af hvaða kyni eða kynþætti hann/hún sé.

„Klæðaburður skiptir ekki máli. Ég er reyndar ekki samkynhneigður, en vegna þess að ég ákvað að klæðast buxum með blómamynstri á í einn dag, þá gáfu sér það allir eins og það væri eitthvað slæmt og voru ekkert að spara mér kveðjurnar. Ef samkynhneigt fólk þarf í alvörunni að sæta þessu ógeðslega viðmóti einhvern tímann, bara vegna þess að þeir eru ekki gagnkynhneigðir - þá finn ég innilega til með þeim, vegna þess að þetta á ekki að skipta máli.“

Lífið er of stutt

Fyrir skammsýni

-

Burtu með fordóma

Og annan eins ósóma

Þetta er engin algebra

Öll erum við eins.

„Elskum náungan og reynum að standa öll saman, svona í alvörunni,“ skrifar Arnar að lokum.