Hvenær er komið nóg? Hanna Birna Kristjánsdóttir skrifar 11. mars 2011 05:45 Nú hefur útsvar í Reykjavík verið hækkað eina ferðina enn. Aðeins eru nokkrar vikur síðan sama útsvar var hækkað með samþykkt fjárhagságsáætlunar, þar sem aðrir skattar og öll gjöld voru einnig hækkuð. Þessar aðgerðir meirihluta Besta flokksins og Samfylkingarinnar bætast ofan á þá staðreynd að ríkisstjórnin hefur hækkað alla skatta sem hægt er að hækka og bætt við nýjum. Fáir hafa fulla yfirsýn yfir allar þessar hækkanir en við finnum fyrir þeim af miklum þunga á hverjum degi, á launaseðlinum, við matarinnkaup, bensínkaup og víða annars staðar. Rökin fyrir þessum hækkunum virðast alltaf þau sömu. Kerfið þarf meira, þjónustan er kostnaðarsöm og þegar fjármagnið er sótt í vasa fólks smátt og smátt er upphæðin sem hver og einn ber ekki svo há að um hana muni verulega. Þessi rök eru auðvitað hvorki alröng né alslæm en þegar þeim er beitt er litið framhjá afar veigamiklum staðreyndum sem vekja upp spurninguna um hvenær sé komið nóg? Þannig líta þeir sem stöðugt leita lausna í skattahækkunum framhjá því að nú þegar eru innheimtir háir skattar og sérhver viðbót, þótt ein og sér sé ekki mikil, er einfaldlega meiri en fólk ræður við í dag. Í stað þess að viðhalda umfangsmiklu kerfi eða stækka það enn frekar er verkefnið nú að finna leiðir til að veita góða þjónustu án fjárfrekrar yfirbyggingar. Og það sem mestu skiptir fyrir samfélag í heild, þá er það þekkt að of umfangsmikil skattheimta nær sjaldnast þeim markmiðum sem að er stefnt. Ósanngjarnar skattahækkanir munu því ekki koma okkur út úr kreppunni, heldur lengja hana með því að tefja nauðsynlegan vöxt. Þessar staðreyndir þekkja flestar þjóðir og flestar borgir sem margar hafa varað Reykjavík við að fara þá leið. Á árunum 2008–2010 var í Reykjavík ákveðið að fylgja þeirri ráðgjöf og í samstarfi allra borgarfulltrúa, starfsmanna og íbúa var ráðist í umfangsmikla hagræðingu, án skattahækkana. Nú er hins vegar kominn til valda í borginni meirihluti sem telur sig vita betur en allir þessir aðilar og velur að fara árangurslitla leið ríkisstjórnarinnar. Það er vond þróun fyrir borgarbúa, höfuðborgina sjálfa og þjóðina alla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Nú hefur útsvar í Reykjavík verið hækkað eina ferðina enn. Aðeins eru nokkrar vikur síðan sama útsvar var hækkað með samþykkt fjárhagságsáætlunar, þar sem aðrir skattar og öll gjöld voru einnig hækkuð. Þessar aðgerðir meirihluta Besta flokksins og Samfylkingarinnar bætast ofan á þá staðreynd að ríkisstjórnin hefur hækkað alla skatta sem hægt er að hækka og bætt við nýjum. Fáir hafa fulla yfirsýn yfir allar þessar hækkanir en við finnum fyrir þeim af miklum þunga á hverjum degi, á launaseðlinum, við matarinnkaup, bensínkaup og víða annars staðar. Rökin fyrir þessum hækkunum virðast alltaf þau sömu. Kerfið þarf meira, þjónustan er kostnaðarsöm og þegar fjármagnið er sótt í vasa fólks smátt og smátt er upphæðin sem hver og einn ber ekki svo há að um hana muni verulega. Þessi rök eru auðvitað hvorki alröng né alslæm en þegar þeim er beitt er litið framhjá afar veigamiklum staðreyndum sem vekja upp spurninguna um hvenær sé komið nóg? Þannig líta þeir sem stöðugt leita lausna í skattahækkunum framhjá því að nú þegar eru innheimtir háir skattar og sérhver viðbót, þótt ein og sér sé ekki mikil, er einfaldlega meiri en fólk ræður við í dag. Í stað þess að viðhalda umfangsmiklu kerfi eða stækka það enn frekar er verkefnið nú að finna leiðir til að veita góða þjónustu án fjárfrekrar yfirbyggingar. Og það sem mestu skiptir fyrir samfélag í heild, þá er það þekkt að of umfangsmikil skattheimta nær sjaldnast þeim markmiðum sem að er stefnt. Ósanngjarnar skattahækkanir munu því ekki koma okkur út úr kreppunni, heldur lengja hana með því að tefja nauðsynlegan vöxt. Þessar staðreyndir þekkja flestar þjóðir og flestar borgir sem margar hafa varað Reykjavík við að fara þá leið. Á árunum 2008–2010 var í Reykjavík ákveðið að fylgja þeirri ráðgjöf og í samstarfi allra borgarfulltrúa, starfsmanna og íbúa var ráðist í umfangsmikla hagræðingu, án skattahækkana. Nú er hins vegar kominn til valda í borginni meirihluti sem telur sig vita betur en allir þessir aðilar og velur að fara árangurslitla leið ríkisstjórnarinnar. Það er vond þróun fyrir borgarbúa, höfuðborgina sjálfa og þjóðina alla.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar