Hvenær er komið nóg? Hanna Birna Kristjánsdóttir skrifar 11. mars 2011 05:45 Nú hefur útsvar í Reykjavík verið hækkað eina ferðina enn. Aðeins eru nokkrar vikur síðan sama útsvar var hækkað með samþykkt fjárhagságsáætlunar, þar sem aðrir skattar og öll gjöld voru einnig hækkuð. Þessar aðgerðir meirihluta Besta flokksins og Samfylkingarinnar bætast ofan á þá staðreynd að ríkisstjórnin hefur hækkað alla skatta sem hægt er að hækka og bætt við nýjum. Fáir hafa fulla yfirsýn yfir allar þessar hækkanir en við finnum fyrir þeim af miklum þunga á hverjum degi, á launaseðlinum, við matarinnkaup, bensínkaup og víða annars staðar. Rökin fyrir þessum hækkunum virðast alltaf þau sömu. Kerfið þarf meira, þjónustan er kostnaðarsöm og þegar fjármagnið er sótt í vasa fólks smátt og smátt er upphæðin sem hver og einn ber ekki svo há að um hana muni verulega. Þessi rök eru auðvitað hvorki alröng né alslæm en þegar þeim er beitt er litið framhjá afar veigamiklum staðreyndum sem vekja upp spurninguna um hvenær sé komið nóg? Þannig líta þeir sem stöðugt leita lausna í skattahækkunum framhjá því að nú þegar eru innheimtir háir skattar og sérhver viðbót, þótt ein og sér sé ekki mikil, er einfaldlega meiri en fólk ræður við í dag. Í stað þess að viðhalda umfangsmiklu kerfi eða stækka það enn frekar er verkefnið nú að finna leiðir til að veita góða þjónustu án fjárfrekrar yfirbyggingar. Og það sem mestu skiptir fyrir samfélag í heild, þá er það þekkt að of umfangsmikil skattheimta nær sjaldnast þeim markmiðum sem að er stefnt. Ósanngjarnar skattahækkanir munu því ekki koma okkur út úr kreppunni, heldur lengja hana með því að tefja nauðsynlegan vöxt. Þessar staðreyndir þekkja flestar þjóðir og flestar borgir sem margar hafa varað Reykjavík við að fara þá leið. Á árunum 2008–2010 var í Reykjavík ákveðið að fylgja þeirri ráðgjöf og í samstarfi allra borgarfulltrúa, starfsmanna og íbúa var ráðist í umfangsmikla hagræðingu, án skattahækkana. Nú er hins vegar kominn til valda í borginni meirihluti sem telur sig vita betur en allir þessir aðilar og velur að fara árangurslitla leið ríkisstjórnarinnar. Það er vond þróun fyrir borgarbúa, höfuðborgina sjálfa og þjóðina alla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Sjá meira
Nú hefur útsvar í Reykjavík verið hækkað eina ferðina enn. Aðeins eru nokkrar vikur síðan sama útsvar var hækkað með samþykkt fjárhagságsáætlunar, þar sem aðrir skattar og öll gjöld voru einnig hækkuð. Þessar aðgerðir meirihluta Besta flokksins og Samfylkingarinnar bætast ofan á þá staðreynd að ríkisstjórnin hefur hækkað alla skatta sem hægt er að hækka og bætt við nýjum. Fáir hafa fulla yfirsýn yfir allar þessar hækkanir en við finnum fyrir þeim af miklum þunga á hverjum degi, á launaseðlinum, við matarinnkaup, bensínkaup og víða annars staðar. Rökin fyrir þessum hækkunum virðast alltaf þau sömu. Kerfið þarf meira, þjónustan er kostnaðarsöm og þegar fjármagnið er sótt í vasa fólks smátt og smátt er upphæðin sem hver og einn ber ekki svo há að um hana muni verulega. Þessi rök eru auðvitað hvorki alröng né alslæm en þegar þeim er beitt er litið framhjá afar veigamiklum staðreyndum sem vekja upp spurninguna um hvenær sé komið nóg? Þannig líta þeir sem stöðugt leita lausna í skattahækkunum framhjá því að nú þegar eru innheimtir háir skattar og sérhver viðbót, þótt ein og sér sé ekki mikil, er einfaldlega meiri en fólk ræður við í dag. Í stað þess að viðhalda umfangsmiklu kerfi eða stækka það enn frekar er verkefnið nú að finna leiðir til að veita góða þjónustu án fjárfrekrar yfirbyggingar. Og það sem mestu skiptir fyrir samfélag í heild, þá er það þekkt að of umfangsmikil skattheimta nær sjaldnast þeim markmiðum sem að er stefnt. Ósanngjarnar skattahækkanir munu því ekki koma okkur út úr kreppunni, heldur lengja hana með því að tefja nauðsynlegan vöxt. Þessar staðreyndir þekkja flestar þjóðir og flestar borgir sem margar hafa varað Reykjavík við að fara þá leið. Á árunum 2008–2010 var í Reykjavík ákveðið að fylgja þeirri ráðgjöf og í samstarfi allra borgarfulltrúa, starfsmanna og íbúa var ráðist í umfangsmikla hagræðingu, án skattahækkana. Nú er hins vegar kominn til valda í borginni meirihluti sem telur sig vita betur en allir þessir aðilar og velur að fara árangurslitla leið ríkisstjórnarinnar. Það er vond þróun fyrir borgarbúa, höfuðborgina sjálfa og þjóðina alla.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar