Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar 3. maí 2026 21:00 Það var tími þegar kaupmaðurinn á horninu var ekki bara verslun, heldur samfélag. Þar þekkti fólk hvert annað, vissi hvaðan varan kom og treysti því sem það keypti. Í dag er myndin önnur við teljum okkur búa við fjölbreytt úrval og samkeppni í verslun en sú samkeppni er að miklu leyti sjónhverfing. Þegar valfrelsið er bara á yfirborðinu Við göngum inn í mismunandi verslanir, sjáum ólíkar merkingar og vörumerki, en í raun erum við oftar en ekki að versla við sömu eigendurna. Markaðurinn hefur þjappast saman örfáir aðilar stýra bæði verði og úrvali og birgjar eru fáir. Það sem virðist vera valfrelsi er í raun kerfi þar sem fáir halda um alla þræði. Þegar neytandinn tapar Þegar samkeppni er aðeins til sýnis hættir hún að þjóna neytendum. Verðmyndun verður ógegnsæ, úrval einsleitara og nýsköpun dregst saman. Neytandinn sem á að njóta góðs af samkeppni stendur eftir sem sá sem tapar mest. Vöruverð þolir aðeins ákveðna lækkun þegar þrýstingurinn verður of mikill lendir hann á þeim sem standa veikastir, bændum og framleiðendum. Þeir neyðast til að skera niður kostnað, oft á kostnað gæða, vinnubragða eða jafnvel heiðarleika. Þá byrjar kerfið að brjóta sjálft sig niður og á endanum lendir það aftur á neytandanum. Minni þjónusta sama verð Á sama tíma hefur þjónustan orðið sífellt ópersónulegri. Sjálfsafgreiðslukassar hafa tekið yfir, þar sem viðskiptavinurinn sinnir í raun starfi sem áður var hluti af þjónustu verslana. Samt hefur vöruverð ekki lækkað í samræmi við þessa þróun. Við fáum minna fyrir sama verð, minni þjónustu, minni tengsl og minni upplifun. Við erum því komin í ákveðna þversögn við viljum spara, en kerfið sem á að skila lægra verði endar með því að gera okkur verr sett til lengri tíma litið. Ef við verslum eingöngu við keðjur, endum við bókstaflega í keðju. Sjálfstæði og samfélag Lausnin er ekki einföld en hún er skýrari en margir halda, kaupmaðurinn á horninu. Smærri, sjálfstæðar verslanir skapa raunverulega samkeppni. Þær bjóða upp á fjölbreyttara úrval, styðja við innlenda framleiðslu og halda verðmyndun heiðarlegri. Þær eru ekki bundnar af sömu miðstýringu og geta brugðist hraðar við þörfum viðskiptavina. Þetta snýst líka um sjálfstæði okkar sem einstaklinga. Það að vera kóngar í eigin ríki að byggja upp og reka sjálfstæð fyrirtæki sem eru áreiðanleg, persónuleg og tengd samfélaginu. Slíkur rekstur er ekki aðeins góður fyrir neytendur, heldur styrkja þeir samfélagið í heild. Valið er okkar Val neytenda skiptir máli í hvert skipti sem við veljum hvar við verslum erum við að taka afstöðu til þess hvernig við viljum að markaðurinn líti út. Viljum við raunverulega samkeppni, fjölbreytni og traust? Eða viljum við halda áfram að styðja kerfi þar sem fáir ráða ferðinni? Ef við verslum bara við keðjur, endum við í keðju. En ef við styðjum kaupmanninn á horninu þá losum við okkur úr henni. Kaupmaðurinn á horninu er ekki bara fortíðarþrá hann er raunhæf framtíðarsýn. Höfundur er töframaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Verslun Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Sjá meira
Það var tími þegar kaupmaðurinn á horninu var ekki bara verslun, heldur samfélag. Þar þekkti fólk hvert annað, vissi hvaðan varan kom og treysti því sem það keypti. Í dag er myndin önnur við teljum okkur búa við fjölbreytt úrval og samkeppni í verslun en sú samkeppni er að miklu leyti sjónhverfing. Þegar valfrelsið er bara á yfirborðinu Við göngum inn í mismunandi verslanir, sjáum ólíkar merkingar og vörumerki, en í raun erum við oftar en ekki að versla við sömu eigendurna. Markaðurinn hefur þjappast saman örfáir aðilar stýra bæði verði og úrvali og birgjar eru fáir. Það sem virðist vera valfrelsi er í raun kerfi þar sem fáir halda um alla þræði. Þegar neytandinn tapar Þegar samkeppni er aðeins til sýnis hættir hún að þjóna neytendum. Verðmyndun verður ógegnsæ, úrval einsleitara og nýsköpun dregst saman. Neytandinn sem á að njóta góðs af samkeppni stendur eftir sem sá sem tapar mest. Vöruverð þolir aðeins ákveðna lækkun þegar þrýstingurinn verður of mikill lendir hann á þeim sem standa veikastir, bændum og framleiðendum. Þeir neyðast til að skera niður kostnað, oft á kostnað gæða, vinnubragða eða jafnvel heiðarleika. Þá byrjar kerfið að brjóta sjálft sig niður og á endanum lendir það aftur á neytandanum. Minni þjónusta sama verð Á sama tíma hefur þjónustan orðið sífellt ópersónulegri. Sjálfsafgreiðslukassar hafa tekið yfir, þar sem viðskiptavinurinn sinnir í raun starfi sem áður var hluti af þjónustu verslana. Samt hefur vöruverð ekki lækkað í samræmi við þessa þróun. Við fáum minna fyrir sama verð, minni þjónustu, minni tengsl og minni upplifun. Við erum því komin í ákveðna þversögn við viljum spara, en kerfið sem á að skila lægra verði endar með því að gera okkur verr sett til lengri tíma litið. Ef við verslum eingöngu við keðjur, endum við bókstaflega í keðju. Sjálfstæði og samfélag Lausnin er ekki einföld en hún er skýrari en margir halda, kaupmaðurinn á horninu. Smærri, sjálfstæðar verslanir skapa raunverulega samkeppni. Þær bjóða upp á fjölbreyttara úrval, styðja við innlenda framleiðslu og halda verðmyndun heiðarlegri. Þær eru ekki bundnar af sömu miðstýringu og geta brugðist hraðar við þörfum viðskiptavina. Þetta snýst líka um sjálfstæði okkar sem einstaklinga. Það að vera kóngar í eigin ríki að byggja upp og reka sjálfstæð fyrirtæki sem eru áreiðanleg, persónuleg og tengd samfélaginu. Slíkur rekstur er ekki aðeins góður fyrir neytendur, heldur styrkja þeir samfélagið í heild. Valið er okkar Val neytenda skiptir máli í hvert skipti sem við veljum hvar við verslum erum við að taka afstöðu til þess hvernig við viljum að markaðurinn líti út. Viljum við raunverulega samkeppni, fjölbreytni og traust? Eða viljum við halda áfram að styðja kerfi þar sem fáir ráða ferðinni? Ef við verslum bara við keðjur, endum við í keðju. En ef við styðjum kaupmanninn á horninu þá losum við okkur úr henni. Kaupmaðurinn á horninu er ekki bara fortíðarþrá hann er raunhæf framtíðarsýn. Höfundur er töframaður.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar