Íslensk heimili þurfa að losna við krónuna

Hver kannast ekki við að setja greiðsluyfirlit lánasamninga, sem sýna afborganir húsnæðislána allan lánstímann og heildarendurgreiðslur, ofan í skúffu eftir að lán hefur verið tekið, án þess að lesa það? Kannski kannast einhver líka við að botna hvorki upp né niður í greiðsluseðli húsnæðislánsins sem kemur í pósti um hver mánaðamót? Jafnvel þó að við skiljum greiðsluseðlana og greiðsluyfirlitin þá er erfitt að meðtaka tölurnar sem þar koma fram, þær eru óbærilega háar.

Það var afar fróðlegt að lesa grein Guðsteins Einarssonar, kaupfélagsstjóra í Borgarnesi, í Pressunni 2. september sl., þar sem hann fjallar um þær miklu byrðar sem lagðar eru á heimili landsins, vegna þess mikla aukakostnaðar sem krónan veldur, umfram það sem er innan evrunnar. Þetta stafar af því hversu örsmá krónan er (gata í stórborg), sem aftur skapar miklar sveiflur og áhættu, eins og þjóðin hefur mátt kynnast undanfarið. Þessi kostnaður jafngildir því að sá sem tekur 20 milljón króna íbúðarlán, til 25 ára, borgar um 105 þúsund meira á mánuði í 25 ár á Íslandi en ef hann væri í landi með evru. Á 25 árum nemur sú upphæð 32 milljónum. Hér er þó ekki öll sagan sögð.

Mestu kaupmáttartækifærin

Þessi upphæð, 105 þúsund krónur, er tala eftir skatta, þar sem hún er útlagður kostnaður. Þetta þýðir að viðkomandi einstaklingur þarf að hafa um 160 þúsund króna tekjur á mánuði fyrir skatta til greiðslu á kostnaðinum, sem fer í að halda uppi íslensku krónunni. Ef þetta er sett í annað samhengi, þá má benda á að meðaltekjur á Íslandi eru tæpar 400 þúsund krónur. Ef þessar 160 þúsund krónur, sem er 40% af launum fyrir skatta, vegna mánaðarlegs kostnaðar krónunnar, eru dregnar frá eru tekjur næstum því helmingi lægri - eða 240 þúsund! Ef skattar eru um 130 þúsund, þá eru ráðstöfunartekjur eftir skatta 270 þúsund til að lifa af. Af þessum 270 þúsundum fara 105 þúsund í krónuskatt eða um 40% af ráðstöfunartekjunum þannig að eftir eru einungis 165 þúsund! Ef hægt væri að losna við þetta 105 þúsund króna þrælaálag krónunnar með upptöku evru væri það mesta kaupmáttaraukning sem nokkurntíma hefði orðið. Kaupmátturinn myndi aukast um 40% fyrir þennan einstakling án þess að íþyngja atvinnulífi - þvert á móti myndi krónuskattinum einnig verða aflétt af atvinnulífinu.

10 ár í hlekkjum og þrælabúðum krónunnar

Ef síðan er reiknað hvað það tekur langan tíma að vinna fyrir þessum skelfilega krónuskatti kemur eftirfarandi í ljós. Dæmið er einfalt: 40% af launum fara í þrælaálag krónunnar - og því fara einnig 40% tímans í þennan skatt. Þetta jafngildir 3,2 tímum á dag, 2 dögum á viku, 8 dögum á mánuði, 5 mánuðum á ári. Sé valinn lengri afborgunartími en 25 ár verður þrældómurinn sömuleiðis lengri. Til þess að ráða við þessa greiðslubyrði verða í flestum tilfellum að vera tvær fyrirvinnur á hverju heimili. Þessar tölur jafngilda því að einstaklingur á Íslandi borgar í raun tvö hús fyrir eitt, á meðan einstaklingur innan evrulands borgar einungis fyrir eitt.

Grafið undan sjálfstæðinu

Lántökur Íslendinga í erlendri mynt sem hófust í kringum árið 2005 voru í raun ekkert annað en flótti undan íslenskum lánakjörum, vöxtum og verðbólgu.

Kostnaður við að halda uppi allt of litlum gjaldmiðli - krónunni - sem kemur fram í háum vöxtum, verðbólgu og verðtryggingu - jafngildir sambærilegri upphæð og íbúðin eða húsið sem keypt er. Ónýtur gjaldmiðill er því að sá þáttur sem mest hefur grafið undan efnahagslegu sjálfstæði Íslendinga á umliðnum árum, og þar með sjálfstæði þjóðarinnar. Það er mál til komið að snúa af þeirri leið.

Hagsmunamat

Hafa ber í huga í umræðum um ESB að um er að ræða samband sjálfstæðra ríkja sem upphaflega er stofnað til til að tryggja frið og frjáls viðskipti innan Evrópu. Innan Evrópusambandsins virkar ákveðið samtryggingakerfi sem eftirsóknarvert er að vera innan en erfitt er að standa utan. Það eru hagsmunir sambandsins að öllum aðildarríkjunum vegni vel, lög og reglur séu virtar á milli þeirra og að ríkin séu sjálfbær. Það er ekki með nokkru móti hægt að halda því fram að Evrópusambandið hafi áform um annað en að Íslandi og Íslendingum vegni sem allra best.