Barnasáttmálinn og þátttaka barna 17. nóvember 2009 06:00 Í 12. grein Barnasáttmála Sameinuðu Þjóðanna er fjallað um þátttöku barna og segir þar m.a. „börn eiga rétt á að láta í ljós skoðanir sínar í öllum málum er varða þau og að tekið sé réttmætt tillit til skoðana þeirra í samræmi við aldur þeirra og þroska". Í tilefni af 20 ára afmæli sáttmálans vil ég fjalla lítillega um þátttöku barna í þjóðfélaginu. Eftir að unglingamenning varð til með tilkomu "68 kynslóðarinnar og aukinni félagslegri meðvitund ungs fólks hefur hlutverk barnsins breyst mikið. Börn verða sífellt sjálfmeðvitaðri og þó það hafi sínar slæmu hliðar (aukning sjálfsmyndarvandamála í yngri aldurshópum) þá hefur það einnig þau áhrif að krakkar læra gagnrýna hugsun fyrr og geta velt allskonar hlutum fyrir sér. Þegar ungt fólk vill taka þátt í umræðum um hin ýmsu málefni verður að taka því vel ef vel er meint þar sem síendurtekin neikvæð svörun við slíkri viðleitni til þátttöku getur heft tjáningarhæfni einstaklingsins til langs tíma litið. Þetta er ekki einhliða vandamál þar sem unglingar eru misspenntir fyrir því að vera félagslega virkir en að hafa þennan valkost opin tel ég grundvallaratriði sem verður að vera til staðar. Á mínum grunnskólaárum var gagnrýnin hugsun ekki mjög vinsæl meðal kennara og ef spurningar eins og „Af hverju lærum við þetta?" komu upp var það ekki gagnrýnin hugsun heldur var það „derringur við kennarann". Ég skil að kennarar vilji ekki eyða kennslustundum í útskýringar á námsskrá en ég held að það væri mikil bót á kerfinu ef umræðan væri opnari og ef slíkar rökræður gætu átt sér stað í skólum væru börn betur undirbúin undir þau verkefni sem þau standa frammi fyrir síðar á skólagöngunni og að henni lokinni. Ótal verkefni í unglingadeild grunnskóla og framhaldsskóla krefjast rökstuðnings og í daglegu lífi þurfum við oft að færa rök fyrir máli okkar en ef réttur okkar til að spyrja spurninga er tekinn frá okkur hvað höfum við þá? Er tjáningarfrelsi ekki einn grundvallarþáttur mannréttinda óháð aldri? Höfundur skrifar fyrir hönd ungmennaráðs Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Í 12. grein Barnasáttmála Sameinuðu Þjóðanna er fjallað um þátttöku barna og segir þar m.a. „börn eiga rétt á að láta í ljós skoðanir sínar í öllum málum er varða þau og að tekið sé réttmætt tillit til skoðana þeirra í samræmi við aldur þeirra og þroska". Í tilefni af 20 ára afmæli sáttmálans vil ég fjalla lítillega um þátttöku barna í þjóðfélaginu. Eftir að unglingamenning varð til með tilkomu "68 kynslóðarinnar og aukinni félagslegri meðvitund ungs fólks hefur hlutverk barnsins breyst mikið. Börn verða sífellt sjálfmeðvitaðri og þó það hafi sínar slæmu hliðar (aukning sjálfsmyndarvandamála í yngri aldurshópum) þá hefur það einnig þau áhrif að krakkar læra gagnrýna hugsun fyrr og geta velt allskonar hlutum fyrir sér. Þegar ungt fólk vill taka þátt í umræðum um hin ýmsu málefni verður að taka því vel ef vel er meint þar sem síendurtekin neikvæð svörun við slíkri viðleitni til þátttöku getur heft tjáningarhæfni einstaklingsins til langs tíma litið. Þetta er ekki einhliða vandamál þar sem unglingar eru misspenntir fyrir því að vera félagslega virkir en að hafa þennan valkost opin tel ég grundvallaratriði sem verður að vera til staðar. Á mínum grunnskólaárum var gagnrýnin hugsun ekki mjög vinsæl meðal kennara og ef spurningar eins og „Af hverju lærum við þetta?" komu upp var það ekki gagnrýnin hugsun heldur var það „derringur við kennarann". Ég skil að kennarar vilji ekki eyða kennslustundum í útskýringar á námsskrá en ég held að það væri mikil bót á kerfinu ef umræðan væri opnari og ef slíkar rökræður gætu átt sér stað í skólum væru börn betur undirbúin undir þau verkefni sem þau standa frammi fyrir síðar á skólagöngunni og að henni lokinni. Ótal verkefni í unglingadeild grunnskóla og framhaldsskóla krefjast rökstuðnings og í daglegu lífi þurfum við oft að færa rök fyrir máli okkar en ef réttur okkar til að spyrja spurninga er tekinn frá okkur hvað höfum við þá? Er tjáningarfrelsi ekki einn grundvallarþáttur mannréttinda óháð aldri? Höfundur skrifar fyrir hönd ungmennaráðs Barnaheilla.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar