Enn um Biblíuþýðingu 25. apríl 2007 05:00 Einar Sigurbjörnsson prófessor í guðfræði snýtir sér á síður Fréttablaðsins vegna gagnrýni minnar á nýja Biblíuþýðingu og augljósar falsanir þýðingarnefndarinnar. Grein hans ber yfirskriftina „Ég snýti mér í foragt!“ Í snýtum sínum gagnrýnir guðfræðiprófessor Einar að ég hafi ekki snúið mér til þýðingarnefndarinnar, en það er ekki rétt hjá honum. Ég fordæmdi vinnubrögðin við þýðinguna bæði á fundi sem Biblíufélagið boðaði til og einnig með bréfi til framkvæmdastjóra Biblíufélagsins. Það mátti vera ljóst að tilhögun vinnubragða við þýðinguna er afar gagnrýniverð og einnig mátti ljóst vera af fyrri reynslu að brotavilji þýðingarnefndarinnar var mikill og einbeittur eins og þegar hefur komið í ljós. Sannleikurinn bítur ekki á þessum mönnum eins og dæmin sýna. Því miður hafa lúterskir menn beitt þeirri lúalegu aðferð í gegnum árin að falsa Biblíuþýðingar vegna þess að ýmsar kenningar þeirra þola ekki biblíulega skoðun. Að leggja í þann leiðangur einu sinni enn á öld upplýsingar er með hreinustu ólíkindum. Hver og einn sem hefur aðgang að netinu og hefur einhverja þekkingu á erlendum málum getur skoðað frumtexta og borið saman þýðingar. Einokun þessara manna er rofin fyrir löngu. Með þessum óvönduðu vinnubrögðum og fúski er verið að vega að heilagri ritningu og grafa undan trausti hennar meðal landsmanna. Ég fullyrði að með þessari þýðingu er gerð árás á menningarsögu okkar og guðskristni. Guðfræðiprófessor Einar gagnrýnir að ég tek útgáfuna frá 1981 fram yfir þá þýðingu sem kemur út í haust vitandi að hún ber einnig fingraför lúterskra falsara. Staðreyndin er sú að sú þýðing er illskárri en sú ónýta bók sem við eigum von á í haust þó hún sé fjarri því að vera eins og bæri og enn vegna ótta lúterskra við sannleikann. Guðfræðiprófessor Einar talar niður til okkar sem erum utan þjóðkirkju með miklum hroka og gerir því jafnvel skóna að við ætlum að hagnast á því að kaupa gömlu þýðinguna. Í framhaldi af þeim hugleiðingum guðfræðiprófessors Einars ætti hann að svara því hversu mikið þessi ólánsþýðing hefur kostað. Er það rétt að þýðingarnefndin hafi sólundað tugum milljóna í þetta óhappaverk – eða er upphæðin enn hærri? Hversu margir eru silfurpeningarnir, Einar? Það má vel vera að guðfræðiprófessor Einar telji okkur lítilsigld og ómerkileg sem erum ekki í kirkjudeildinni hans og það er e.t.v. rétt hjá honum, en það má hann vita að hámenntaðir Biblíudólgar í fílabeinsturnum háskólanna sem ekki klæðast öðru en nýju fötum keisarans fara í taugarnar á okkur. Höfundur er forstöðumaður Krossins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson Skoðun Skoðun Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Breytum þessu! Jón Guðni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Einar Sigurbjörnsson prófessor í guðfræði snýtir sér á síður Fréttablaðsins vegna gagnrýni minnar á nýja Biblíuþýðingu og augljósar falsanir þýðingarnefndarinnar. Grein hans ber yfirskriftina „Ég snýti mér í foragt!“ Í snýtum sínum gagnrýnir guðfræðiprófessor Einar að ég hafi ekki snúið mér til þýðingarnefndarinnar, en það er ekki rétt hjá honum. Ég fordæmdi vinnubrögðin við þýðinguna bæði á fundi sem Biblíufélagið boðaði til og einnig með bréfi til framkvæmdastjóra Biblíufélagsins. Það mátti vera ljóst að tilhögun vinnubragða við þýðinguna er afar gagnrýniverð og einnig mátti ljóst vera af fyrri reynslu að brotavilji þýðingarnefndarinnar var mikill og einbeittur eins og þegar hefur komið í ljós. Sannleikurinn bítur ekki á þessum mönnum eins og dæmin sýna. Því miður hafa lúterskir menn beitt þeirri lúalegu aðferð í gegnum árin að falsa Biblíuþýðingar vegna þess að ýmsar kenningar þeirra þola ekki biblíulega skoðun. Að leggja í þann leiðangur einu sinni enn á öld upplýsingar er með hreinustu ólíkindum. Hver og einn sem hefur aðgang að netinu og hefur einhverja þekkingu á erlendum málum getur skoðað frumtexta og borið saman þýðingar. Einokun þessara manna er rofin fyrir löngu. Með þessum óvönduðu vinnubrögðum og fúski er verið að vega að heilagri ritningu og grafa undan trausti hennar meðal landsmanna. Ég fullyrði að með þessari þýðingu er gerð árás á menningarsögu okkar og guðskristni. Guðfræðiprófessor Einar gagnrýnir að ég tek útgáfuna frá 1981 fram yfir þá þýðingu sem kemur út í haust vitandi að hún ber einnig fingraför lúterskra falsara. Staðreyndin er sú að sú þýðing er illskárri en sú ónýta bók sem við eigum von á í haust þó hún sé fjarri því að vera eins og bæri og enn vegna ótta lúterskra við sannleikann. Guðfræðiprófessor Einar talar niður til okkar sem erum utan þjóðkirkju með miklum hroka og gerir því jafnvel skóna að við ætlum að hagnast á því að kaupa gömlu þýðinguna. Í framhaldi af þeim hugleiðingum guðfræðiprófessors Einars ætti hann að svara því hversu mikið þessi ólánsþýðing hefur kostað. Er það rétt að þýðingarnefndin hafi sólundað tugum milljóna í þetta óhappaverk – eða er upphæðin enn hærri? Hversu margir eru silfurpeningarnir, Einar? Það má vel vera að guðfræðiprófessor Einar telji okkur lítilsigld og ómerkileg sem erum ekki í kirkjudeildinni hans og það er e.t.v. rétt hjá honum, en það má hann vita að hámenntaðir Biblíudólgar í fílabeinsturnum háskólanna sem ekki klæðast öðru en nýju fötum keisarans fara í taugarnar á okkur. Höfundur er forstöðumaður Krossins.
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar