Gleymda vinstristjórnin 20. apríl 2007 05:00 Eftir 16 ár af ríkisstjórnum Sjálfstæðis- og samstarfsflokks hefur nú runnið upp sá tími sem hver einasti hægrimaður hefur óttast lengi: Kjósendur hafa gleymt því hvernig íslenskir vinstrimenn stjórna landinu. Góðærið er slíkt, og tíminn orðinn það langur frá seinustu vinstristjórn, að sveitarfélög eru byrjuð að afþakka störf, fjármálafyrirtækjum er hótað með skattavendinum fyrir að skila of miklum hagnaði, farsælum útgerðarfyrirtækjum er hótað með eignaupptöku á kvóta, atvinnuástandinu góða er bölvað fyrir að vera þensluhvetjandi og svona má lengi telja. Kjósendur hafa með öðrum orðum gleymt því hvernig vinstrimenn fara með völdin á Íslandi. Nú mætti eflaust spurja sig að því hvort ekki sé kominn tími á „breytingar“ og skipta hinum jakkafataklæddu og kynköldu peningamönnum út fyrir nútímalega og kynæsandi „græna“ stjórnmálamenn sem vilja „velferð“ og „jöfnuð“ í stað starfa og stöðugleika. Svarið við þeirri spurningu er nei. Reykvíkingar fengu nýverið nóg af sínum vinstrimönnum eftir 12 ára sjóðasukk og misheppnuð fjárfestingarævintýri. Af hverju ekki að nota þá reynslu til að minna okkur á stjórnunarhæfileika íslenska vinstrisins? Sagan á það vissulega til að endurtaka sig, en er slíkt alltaf nauðsynlegt þegar hún er svo fyrirsjáanleg og umvafin dæmisögum úr íslenskum sveitarfélögum og ógnvekjandi kreppusögum úr fortíð? Ekki þykir mér það. Höfundur er verkfræðingur. Reykvíkingar fengu nýverið nóg af sínum vinstrimönnum eftir 12 ára sjóðasukk og misheppnuð fjárfestingarævintýri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson Skoðun Skoðun Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Breytum þessu! Jón Guðni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Eftir 16 ár af ríkisstjórnum Sjálfstæðis- og samstarfsflokks hefur nú runnið upp sá tími sem hver einasti hægrimaður hefur óttast lengi: Kjósendur hafa gleymt því hvernig íslenskir vinstrimenn stjórna landinu. Góðærið er slíkt, og tíminn orðinn það langur frá seinustu vinstristjórn, að sveitarfélög eru byrjuð að afþakka störf, fjármálafyrirtækjum er hótað með skattavendinum fyrir að skila of miklum hagnaði, farsælum útgerðarfyrirtækjum er hótað með eignaupptöku á kvóta, atvinnuástandinu góða er bölvað fyrir að vera þensluhvetjandi og svona má lengi telja. Kjósendur hafa með öðrum orðum gleymt því hvernig vinstrimenn fara með völdin á Íslandi. Nú mætti eflaust spurja sig að því hvort ekki sé kominn tími á „breytingar“ og skipta hinum jakkafataklæddu og kynköldu peningamönnum út fyrir nútímalega og kynæsandi „græna“ stjórnmálamenn sem vilja „velferð“ og „jöfnuð“ í stað starfa og stöðugleika. Svarið við þeirri spurningu er nei. Reykvíkingar fengu nýverið nóg af sínum vinstrimönnum eftir 12 ára sjóðasukk og misheppnuð fjárfestingarævintýri. Af hverju ekki að nota þá reynslu til að minna okkur á stjórnunarhæfileika íslenska vinstrisins? Sagan á það vissulega til að endurtaka sig, en er slíkt alltaf nauðsynlegt þegar hún er svo fyrirsjáanleg og umvafin dæmisögum úr íslenskum sveitarfélögum og ógnvekjandi kreppusögum úr fortíð? Ekki þykir mér það. Höfundur er verkfræðingur. Reykvíkingar fengu nýverið nóg af sínum vinstrimönnum eftir 12 ára sjóðasukk og misheppnuð fjárfestingarævintýri.
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar