Styttan af Figo

Alveg frábær grein eftir Kolbrúnu Bergþórsdóttur í Blaðinu í dag, hún talar um Figo, hún minnir á að það má ekki tala illa um Louis Figo, hann er mubla, stytta, og næg ástæða til þáttöku í hans tilfelli segir Kolbrún, hvað maðurinn er fallegur. Figo fallegi. Mér finnst líka gaman þegar fólk talar umbúðalaust, einsog Kolbrún, er ekki að vandræðast með pólitíska rétthugsun, hvort það megi segja að maðurinn sé með á mótinu, jafnvel bara afþví hann er svo fallegur,

margur feministinn hefði farið á hliðina ef þetta væri sagt um leikmann í kvennaboltanum, en þessi rétthugsun er að drepa okkur. Það má enginn sjást reykjandi í sjónvarpinu, ef fólk heldur á brennivínsflösku í vinstri hendi í viðtali um Verslunarhelgi, þá má það ekki því að það hefur ekki forvarnargildi, gæti jafnvel orðið of freistandi.

Það mátti annars litlu muna í dag að postulínsstyttan af Figo væri brotinn, hann var tæklaður alveg hreint svakalega í andlitið, og sér á honum á eftir, með blett á kinninni, og ég þykist vita að Kolbrún hafi fengið taugaáfall þegar goðið var svona hart leikið, en hvað, hann stóð upp aftur, fiskaði víti, og kannski er hann bara betri á eftir, fallegri en allt fallegt en líka nett markeraður, sem mér skilst að sé eitthvað sem fari líka mjög vel í konur.