Varúð gegn spánarsnigli

Full ástæða er til að vera á varðbergi gagnvart spánarsniglinum illræmda, sem fundist hefur tvisvar hér á landi, að sögn Erlings Ólafssonar dýrafræðings hjá Náttúrufræðistofnun Íslands. Tveir spánarsniglar hafa fundist í Reykjavík, annar í fyrra en hinn árið þar áður. Annar fannst í Vesturbænum og hinn í Ártúnsholti. Báðir sniglarnir voru sendir til Svíþjóðar þar sem staðfest fékkst að um þessa tilteknu tegund væri að ræða. "Það er ekki hægt að fullyrða að þessi snigill hafi numið land hér, þótt vissulega sé sú hætta fyrir hendi," sagði Erling. "Það kemur ekki í ljós fyrr en nú síðsumars hvort fleiri sniglar þessarar tegundar finnast. En það að sjá hann í sitt hvorum borgarhlutanum finnst mér benda til þess að hann sé kominn." Spánarsnigillinn er skaðræðisskepna þar sem hann er landlægur. Hann leggst á ýmiss konar gróður, til að mynda kál og kartöflukál, og skilur eftir sig sviðna jörð. Hann er rauðbrúnn að lit, mjög stór, allt upp í 12 - 15 sentímetra langur. "Hann étur allt sem fyrir verður," segir Erling. "Það er allt matur hjá honum, meir að segja hundaskítur. Hann fer ekki um í flokkum en þéttleikinn getur orðið býsna mikill, allt upp í nokkra á fermetra." Spánarsnigillinn hefur dreifst um alla Evrópu, þar á meðal um Norðurlöndin. Hann er upprunninn í Suður-Evrópu, til að mynda Spáni og Portúgal, en hefur dreifst til norðurs og austurs. Hann getur borist með ýmsu móti, að sögn Erlings, til dæmis með grænmeti og plöntum sem fluttar eru inn með rótum. "Honum hefur fjölgað allsnarlega á Norðurlöndum og í Færeyjum og gert þar usla," segir Erling. "Nágrannaþjóðum okkar hefur ekki tekist að útrýma honum, þrátt fyrir ýmsar tilraunir. Ég á eftir að kynna mér þau mál betur." Spánarsnigillinn fjölgar sér eins og aðrar sniglategundir með því að verpa eggjum. Erling segir að bæði eggin og ungviðin lifi af veturinn. Það kemur því í ljós með haustinu hvort þessi vágestur er kominn til að vera.