Eldra fólk sækir um í hrönnum

Síminn stoppaði ekki hjá Húsasmiðjunni í gær og atvinnuumsóknirnar streymdu inn. Ástæðan var auglýsing fyrirtækisins sem birtist um helgina. Þar var auglýst eftir starfsfólki sem dregið hefur sig í hlé af almennum vinnumarkaði eða vill minnka við sig vinnu, en er tilbúið til að miðla af áralangri reynslu sinni. Starfið felst í því að taka á móti viðskiptavinum, hlusta á óskir þeirra og leiðbeina þeim. "Auk umsóknanna hefur fólk líka verið að þakka okkur fyrir að gefa sér tækifæri" segir Guðrún Kristinsdóttir starfsmannastjóri Húsasmiðjunnar. "Þetta getur jafnvel verið fólk sem komið er á ellilífeyrisaldur en vill gjarnan komast út í vinnu nokkra tíma á dag, kannski annan hvern laugardag eða sunnudag," segir Guðrún og bætir við að þessi hugmynd hafi oft komið upp í Húsasmiðjunni en ekki orðið að raunveruleika fyrr en nú. Jafnbesta starfsfólkið "Okkar reynsla er sú að jafnbesta fólkið okkar er þetta fólk," segir Guðrún. "Það er tryggasta fólkið okkar og mjög áreiðanlegt. Okkur sem störfum í þessum geira finnst líka að það þurfi að hafa starfsfólk sem viðskiptavinurinn ber ákveðið traust til þegar þarf að leita ráðlegginga. Það hefur ekki verið auðvelt að finna þetta fólk. En nú flykkist það inn. Ég ræddi einmitt við tvo fyrrverandi ríkisstarfsmenn í morgun, sem komnir eru á ellilaun en langar að komast út og vinna lengur. Þetta er ekki bara vinnan sem togar í fólkið heldur er líka félagsskapur fólginn í því að komast út og hitta aðra." Guðrún segir, að fyrirtækið greiði fólkinu yfir kjarasamningum. "Við erum ekki að borga svona fullorðnu fólki einhver byrjendalaun. Við unnum þetta í samvinnu við samtök eldri borgara." Ögmundur Jónasson formaður Bandalags ríkis og bæja segir þetta framtak "geysilega jákvætt sjónarmið og afstöðu" sem fólk hljóti að fagna. Fórnarlömb æskudýrkunar mörg "Menn hafa verið að höfða til fyrirtækja og stofnana um að líta eftir reynslu. Það er staðreynd að fjöldinn allur af fólki hefur hrökklast út af vinnumarkaði, í sumum tilvikum til að rýma fyrir yngra fólki," segir Ögmundur, "því það var nánast sjúkdómur hjá sumum fyrirtækjum, ekki síst í fjármálageiranum að horfa til æskudýrkunar. Fórnarlömb slíkra hugmynda eru mörg." Ögmundur segir að sé þetta andsvar við þeirri þróun, þá beri að fagna því. Óskandi sé að þetta viðhorf verði ríkjandi í fyrirtækjum almennt. "Í athugun sem við gerðum hjá BSRB á sínum tíma, um viðhorf fólks til starfsloka, kom fram að yngra fólkið lagði mikið upp úr því að flýta starfslokum,en eldra fólkið vildi hafa möguleika til að vinna lengur. Skýringin er líklega sú að fólk í fullu fjöri er ekki tilbúið til að hætta að vinna um sjötugt. Svo er hitt að í tilteknum störfum er fólki gert að vinna mjög erfiðar vaktir. Þar hefur tilhneigingin því miður verið sú að draga heldur úr ívilnunum viðkomandi. Margir myndu vilja vinna "Þetta er mjög gott mál og það eru sjálfsagt margir sem myndu gjarnan vilja vinna eitthvað," segir Margrét Margeirsdóttir formaður Félags eldri borgara. Hún segir vandann hins vegar vera þann, að um leið og lífeyrisþegar fari að afla aukatekna, þótt í litlum mæli sé, þá skerðist greiðslurnar frá Tryggingastofnun og lífeyrissjóðum. "Ég veit um fólk sem hefur ætlað að vinna eftir að það var komið á lífeyri, en sá sér ekki fjárhagslegan hag í því vegna þess að skerðingarnar koma svo fljótt inn," segir Margrét. "Þetta finnst mér vera vond pólitík, að leyfa ekki eldra fólki að vera til gagns, hafa hlutverk, og lifa jafnframt við heldur betri efni. Ekki veitir nú af." Margrét segir að stjórnvöldum hafi margsinnis verið bent á þetta af samtökum eldri borgara en það hafi engan árangur borið. Lagabreyting þurfi að koma til. Það felist forvarnarstarf í að því að eldra fólk fari út á vinnumarkaðinn, þannig að nauðsynlegt sé að breyta tekjumarkinu.