Norðmenn vilja styrkja tengslin

Íbúar Vestur-Noregs hafa mikinn áhuga á að styrkja tengslin við Íslendinga og leggja sveitarfélög þar nú fjármuni í að byggja upp menningartengda ferðaþjónustu, byggða á sameiginlegri sögu frændþjóðanna. Íslendingar skynja skyldleika þjóðanna tveggja sennilega hvergi betur en í sjávarbyggðunum í Vestur-Noregi. Þar byggðust þorp og bæir upp af fiskveiðum, eins og á Íslandi. Það þarf ekki annað en að horfa á nöfnin á skiltunum. Þeir eiga líka sína Norðfjarðarhöfn. Þarna voru það auðævi hafsins sem lögðu grunninn að velmegun samfélagsins, sérstaklega síldin, en Norðmennirnir sem hófu síldveiðar við Íslandsstrendur, og byggðu upp síldarbæi eins og Siglufjörð og Seyðisfjörð, komu einmitt frá þessum slóðum. Sveitarfélög í Vestur-Noregi sem og Sogns- og Fjarðafylki hafa nú ásamt fleirum lagt fjármuni í verkefni sem er ætlað að byggja upp ferðaþjónustu á grunni sameiginlegrar arfleifðar þjóðanna. Nils R. Sandal, oddviti Sogns- og Fjarðafylkis, segir þetta geta haft mikla þýðingu. Nú sé verið að leggja grunninn að því að Íslendingar geti komið þangað og upplifað fólk og náttúru í þessum landshluta. Á móti geti Norðmennirnir ferðast til Íslands og upplifað það. Sameiginleg saga landanna nær vitaskuld allt aftur til upphafs Íslandsbyggðar. Rústir klausturs á eynni Selju geyma hluta hennar en þarna var biskupsstóll sem Skálholts- og Hólabiskupar höfðu samskipti við en allir heyrðu þeir undir erkibiskupinn í Niðarósi. Nýútkomin bók í Noregi um Ingólf Arnarson er enn eitt dæmið um endurvakinn áhuga Norðmanna á Íslandi en bókin fjallar ekki aðeins um landnámsmanninn heldur um samskipti þjóðanna í víðara samhengi í gegnum aldirnar. Í henni er til dæmis ljósmynd af því þegar Bjarni Benediktsson afhjúpaði styttuna af Ingólfi í Dalsfirði árið 1961. Nils segir Ingólf sögulega persónu í samvinnunni á milli Vestur-Noregs og Íslands, enda hafi hann verið ættaður úr fyllkinu.