Krist­rún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópa­vogi

Kæra Kristrún Frostadóttir

Í aðdraganda komandi sveitastjórnarkosninga hafa málefni leikskólans verið í brennidepli. Við leikskólafólk fögnum því, enda er ekki vanþörf á. Við sem höfum valið leikskólann sem okkar starfsvettvang höfum kallað eftir því um áraraðir að stjórnmálafólk láti sig fyrsta skólastigið varða og bent á að áframhaldandi útþensla á leikskólakerfinu án þess að farið verði í öflugar aðgerðir til þess að bregðast við mönnunarvanda, þrengslum í húsnæði, skorti á kennurum, miklu álagi og mikilli starfsmannaveltu er stefna sem er fyrir löngu komin í þrot.

Það eru auðvitað ekki nýjar fréttir. Ég sem leikskólastjóri og starfsmaður í leikskólum Kópavogs til rúmlega tveggja áratuga geri hinsvegar athugasemdir við hvernig þú hefur brugðist við þeim aðgerðum sem farið var í hér í Kópavogi til þess að bæta stöðuna í leikskólum bæjarins. Snemma á því kjörtímabili sem nú er að líða var stofnaður vinnuhópur sem átti að leggja til aðgerðir í leikskólum bæjarins. Í þessum hópi áttu sæti fulltrúar foreldra, leikskólakennara, leiðbeinenda, starfsfólks menntasviðs bæjarins og stéttarfélaga. Fulltrúar flokka í bæjarstjórn Kópavogs áttu líka sæti við borðið, þar með taldir þeir flokkar sem sitja nú í minnihluta.

Þarna var samráðið og samtalið sem stjórnmálamenn lofa svo oft en vill verða meira í orði en á borði loksins virkt og virt. Fólk með fagþekkingu og reynslu af leikskólastarfi var fengið til alvöru ráðgjafar. Það voru tillögur þeirra sem urðu svo að hinu alræmda Kópavogsmódeli. Það að þú sem forsætisráðherra smættir Kópavogsmódelið og störf fagfólksins sem mótaði það niður í stefnumál pólitískra andstæðinga þinna, líkt og þú gerðir í ræðu og viðtölum 1. maí síðastliðin, og nýtir það til að búa til ódýr slagorð er niðurlægjandi fyrir þau sem lögðu fram fagþekkingu sína og reynslu í það starf sem var unnið. Kópavogsmódelið er ekki fullkomið og mun þurfa frekari þróunar við. Það sem er hinsvegar óumdeilt er að módelið hefur haft jákvæð áhrif í leikskólum bæjarins og að það er ekki stefnumál unnið af spunameisturum og almannatengslaráðgjöfum stjórnmálaflokka heldur þvert á móti afrakstur vinnu foreldra og fagfólks í leikskólum Kópavogsbæjar. Málflutningur sem málar okkur leikskólastarfsfólk í Kópavogi upp sem leiksoppa stjórnmálaflokka er ekki boðlegur. Hvað þá þegar hann kemur frá forsætisráðherra.

Höfundur er leikskólastjóri í Kópavogi