Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar 3. maí 2026 21:00 Það var tími þegar kaupmaðurinn á horninu var ekki bara verslun, heldur samfélag. Þar þekkti fólk hvert annað, vissi hvaðan varan kom og treysti því sem það keypti. Í dag er myndin önnur við teljum okkur búa við fjölbreytt úrval og samkeppni í verslun en sú samkeppni er að miklu leyti sjónhverfing. Þegar valfrelsið er bara á yfirborðinu Við göngum inn í mismunandi verslanir, sjáum ólíkar merkingar og vörumerki, en í raun erum við oftar en ekki að versla við sömu eigendurna. Markaðurinn hefur þjappast saman örfáir aðilar stýra bæði verði og úrvali og birgjar eru fáir. Það sem virðist vera valfrelsi er í raun kerfi þar sem fáir halda um alla þræði. Þegar neytandinn tapar Þegar samkeppni er aðeins til sýnis hættir hún að þjóna neytendum. Verðmyndun verður ógegnsæ, úrval einsleitara og nýsköpun dregst saman. Neytandinn sem á að njóta góðs af samkeppni stendur eftir sem sá sem tapar mest. Vöruverð þolir aðeins ákveðna lækkun þegar þrýstingurinn verður of mikill lendir hann á þeim sem standa veikastir, bændum og framleiðendum. Þeir neyðast til að skera niður kostnað, oft á kostnað gæða, vinnubragða eða jafnvel heiðarleika. Þá byrjar kerfið að brjóta sjálft sig niður og á endanum lendir það aftur á neytandanum. Minni þjónusta sama verð Á sama tíma hefur þjónustan orðið sífellt ópersónulegri. Sjálfsafgreiðslukassar hafa tekið yfir, þar sem viðskiptavinurinn sinnir í raun starfi sem áður var hluti af þjónustu verslana. Samt hefur vöruverð ekki lækkað í samræmi við þessa þróun. Við fáum minna fyrir sama verð, minni þjónustu, minni tengsl og minni upplifun. Við erum því komin í ákveðna þversögn við viljum spara, en kerfið sem á að skila lægra verði endar með því að gera okkur verr sett til lengri tíma litið. Ef við verslum eingöngu við keðjur, endum við bókstaflega í keðju. Sjálfstæði og samfélag Lausnin er ekki einföld en hún er skýrari en margir halda, kaupmaðurinn á horninu. Smærri, sjálfstæðar verslanir skapa raunverulega samkeppni. Þær bjóða upp á fjölbreyttara úrval, styðja við innlenda framleiðslu og halda verðmyndun heiðarlegri. Þær eru ekki bundnar af sömu miðstýringu og geta brugðist hraðar við þörfum viðskiptavina. Þetta snýst líka um sjálfstæði okkar sem einstaklinga. Það að vera kóngar í eigin ríki að byggja upp og reka sjálfstæð fyrirtæki sem eru áreiðanleg, persónuleg og tengd samfélaginu. Slíkur rekstur er ekki aðeins góður fyrir neytendur, heldur styrkja þeir samfélagið í heild. Valið er okkar Val neytenda skiptir máli í hvert skipti sem við veljum hvar við verslum erum við að taka afstöðu til þess hvernig við viljum að markaðurinn líti út. Viljum við raunverulega samkeppni, fjölbreytni og traust? Eða viljum við halda áfram að styðja kerfi þar sem fáir ráða ferðinni? Ef við verslum bara við keðjur, endum við í keðju. En ef við styðjum kaupmanninn á horninu þá losum við okkur úr henni. Kaupmaðurinn á horninu er ekki bara fortíðarþrá hann er raunhæf framtíðarsýn. Höfundur er töframaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Verslun Mest lesið Friður á Segulfirði Bjarni Karlsson Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson Skoðun Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir Skoðun Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Halldór 23.05.2026 Halldór Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson Skoðun Styrkur í fjárfestingu í sjávarútvegi Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Friður á Segulfirði Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Skipulag, ábyrgð og meirihlutamyndun Marta Rut Ólafsdóttir,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Fyrst upplýsingar og stöðugleiki, svo má kjósa Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Þegar hlutverkin deyja og sjálfið vaknar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Styrkur í fjárfestingu í sjávarútvegi Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum er ekki háð Evrópusambandsaðild Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hundrað milljarða loforð Dags Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason skrifar Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fólkið fær að ráða för Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Alræmdur faðir stígur fram Atli Heiðar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lýðræðislegt, sanngjarnt, gott Alex Leó Kristinsson skrifar Skoðun Nei, ég vil ekki vinna með þér! Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Þrefölda svipa verðtryggingar á Íslandi Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver borgar brúsann? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefði ESB-aðild á verðbólguna? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er aithingi.is hættulegt lýðræðinu? Kristján Logason skrifar Skoðun Rafbyssugríman er fallin Þórhildur Sunna Ævarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju upplifa sumir kjósendur fjarlægð frá Samfylkingunni? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Launastefna Seðlabankans: Hverjir sitja eftir? Ingvar Freyr Ingvarsson,Sigrún Brynjarsdóttir skrifar Skoðun Ár í eldlínunni Einar Bárðarson skrifar Sjá meira
Það var tími þegar kaupmaðurinn á horninu var ekki bara verslun, heldur samfélag. Þar þekkti fólk hvert annað, vissi hvaðan varan kom og treysti því sem það keypti. Í dag er myndin önnur við teljum okkur búa við fjölbreytt úrval og samkeppni í verslun en sú samkeppni er að miklu leyti sjónhverfing. Þegar valfrelsið er bara á yfirborðinu Við göngum inn í mismunandi verslanir, sjáum ólíkar merkingar og vörumerki, en í raun erum við oftar en ekki að versla við sömu eigendurna. Markaðurinn hefur þjappast saman örfáir aðilar stýra bæði verði og úrvali og birgjar eru fáir. Það sem virðist vera valfrelsi er í raun kerfi þar sem fáir halda um alla þræði. Þegar neytandinn tapar Þegar samkeppni er aðeins til sýnis hættir hún að þjóna neytendum. Verðmyndun verður ógegnsæ, úrval einsleitara og nýsköpun dregst saman. Neytandinn sem á að njóta góðs af samkeppni stendur eftir sem sá sem tapar mest. Vöruverð þolir aðeins ákveðna lækkun þegar þrýstingurinn verður of mikill lendir hann á þeim sem standa veikastir, bændum og framleiðendum. Þeir neyðast til að skera niður kostnað, oft á kostnað gæða, vinnubragða eða jafnvel heiðarleika. Þá byrjar kerfið að brjóta sjálft sig niður og á endanum lendir það aftur á neytandanum. Minni þjónusta sama verð Á sama tíma hefur þjónustan orðið sífellt ópersónulegri. Sjálfsafgreiðslukassar hafa tekið yfir, þar sem viðskiptavinurinn sinnir í raun starfi sem áður var hluti af þjónustu verslana. Samt hefur vöruverð ekki lækkað í samræmi við þessa þróun. Við fáum minna fyrir sama verð, minni þjónustu, minni tengsl og minni upplifun. Við erum því komin í ákveðna þversögn við viljum spara, en kerfið sem á að skila lægra verði endar með því að gera okkur verr sett til lengri tíma litið. Ef við verslum eingöngu við keðjur, endum við bókstaflega í keðju. Sjálfstæði og samfélag Lausnin er ekki einföld en hún er skýrari en margir halda, kaupmaðurinn á horninu. Smærri, sjálfstæðar verslanir skapa raunverulega samkeppni. Þær bjóða upp á fjölbreyttara úrval, styðja við innlenda framleiðslu og halda verðmyndun heiðarlegri. Þær eru ekki bundnar af sömu miðstýringu og geta brugðist hraðar við þörfum viðskiptavina. Þetta snýst líka um sjálfstæði okkar sem einstaklinga. Það að vera kóngar í eigin ríki að byggja upp og reka sjálfstæð fyrirtæki sem eru áreiðanleg, persónuleg og tengd samfélaginu. Slíkur rekstur er ekki aðeins góður fyrir neytendur, heldur styrkja þeir samfélagið í heild. Valið er okkar Val neytenda skiptir máli í hvert skipti sem við veljum hvar við verslum erum við að taka afstöðu til þess hvernig við viljum að markaðurinn líti út. Viljum við raunverulega samkeppni, fjölbreytni og traust? Eða viljum við halda áfram að styðja kerfi þar sem fáir ráða ferðinni? Ef við verslum bara við keðjur, endum við í keðju. En ef við styðjum kaupmanninn á horninu þá losum við okkur úr henni. Kaupmaðurinn á horninu er ekki bara fortíðarþrá hann er raunhæf framtíðarsýn. Höfundur er töframaður.
Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason skrifar
Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Launastefna Seðlabankans: Hverjir sitja eftir? Ingvar Freyr Ingvarsson,Sigrún Brynjarsdóttir skrifar