Menntunarsnautt Ísland?

Ásthildur Erlingsdóttir skrifar um menntamál

Í enda árs blasir við sú staða skólana að þeim er ætlað að skera niður um miklar fjárhæðir, í viðbót við það sem þegar búið er, stórt skarð á nú að höggva í fjarnámskennslu og öldungadeildir.

Hver á staða hins almenna borgara að vera hér á landi? Sjá stjórnvöld fyrir sér þær afleiðingar sem þetta skref kemur til með að hafa? Hvað varð um þann sannleika að menntun sé máttur! Eða á það bara að eiga við um hluta þjóðarinnar?

Fjarnám og dreifnám er mikilvægur hluti af menntakerfinu, einnig í Reykjavík. Þetta form menntunar er síst síðra en staðarnám og þarf sá er slíkt nám sækir að tileinka sér aga og skipulag, sem aftur skilar sér út í atvinnulífið. Þessi leið er sú eina sem margir geta leyft sér að velja, ef þeir vilja auka við menntun sína eða klára eldra nám.

Ekki má gleyma að stór hluti þjóðarinnar er ekki búsettur í Reykjavík. Það hafa ekki allir kost á þeim möguleika að sækja nám á höfuðborgarsvæðinu, eða að flytja búferlum og taka námslán til að afla sér menntunar. Á enn og aftur að þrengja að þeim sem búa á landsbyggðinni? Ef að fjarnám leggst af, eða verður stórlega skert; lokast fyrir námsmöguleika margra og mannauður tapast.

Á ég virkilega að trúa því að stefnan sé sú að byggja tónlistarhús með öllum þeim ófyrirsjáanlega kostnaði sem þeirri byggingu fylgir(svo eitt dæmi sé tekið), en svelta menntakerfið nánast til ólífis?

Eitt er að hækka skatta og ýmsar álögur á landsmenn, annað er að skera þannig niður í menntakerfi og heilbrigðiskerfi (það er efni í annan pistil) að það hrikti í stoðum þeirra. Er verið að ýta undir landflótta? Vitað er að þegar þrengir að, eykst álag á heilbrigðisþjónustuna og velferðarkerfið, ásamt því að fleiri vilja fara í nám.

Á að gera þeim sem sækjast eftir því að bæta stöðu sína , og þá um leið þjóðfélagsins, eins erfitt fyrir og hægt er? Er ekki einmitt þörf á Samfélagið styði við menntunarmöguleika landsmanna? Það verður að gefa einstaklingunum rými til að þroskast og vaxa. Á þann hátt vaxa hér upp sterkir einstaklingar sem geta tekið sig þær byrgðar sem verið er að leggja á axlir landsmanna. Allra landsmanna, þannig að möguleikar íslendinga til menntunar ættu að vera jafnir, óháð búsetu. Við lifum á tækniöld, nýtum okkur þá möguleika sem tæknin býður upp á. Ekki setja menntun þjóðarinnar til baka um fjölmörg ár, slíkt verður okkur ekki til heilla.

Höfundur er formaður fræðslu- og menningarmálanefndar Grundarfjarðar.