Nokkur orð um jafnrétti

Flesta daga finnst mér við hafa náð nokkuð langt í jafnréttismálum á Íslandi og amk. á hverju 10 ára tímabili sé merkjanlegur munur til hins betra.

Ég man eftir því, sem barn, að hafa skammað mömmu mína fyrir að vera ekki nægilega þakklát fyrir það að pabbi skyldi yfirleitt taka þátt í heimilisstörfum. Ég man að þá spurði hún hvort mér þætti að það ætti að þakka körlum fyrir að taka þátt í sameiginlegu heimilishaldi. Ég hafði aldrei velt því fyrir mér, afhverju konur vinna fleiri störf á heimilum en karlar. Ég sá bara að þannig var það á flestum öðrum stöðum og mín upplifun var á þann veg að pabbi hlyti að vera að hjálpa mömmu með verkefnin hennar.

Við hjónin göngum jafnt í öll heimilisverk og höfum lagt áherslu á að börnin okkar taki þátt í þeim líka. Heimilisstörf þarf að læra og með þátttöku í þeim finna börnin að það munar um þau og að þau skipta máli í fjölskyldunni.  Einu sinni spurði ég son minn, þá níu ára, hvort það væri ekki hans dagur í þvottahúsinu og hvort hann ætti ekki eftir að ganga frá þvottinum af snúrunni. Hann snéri sér að mér hinn versti og tilkynnti mér að ég væri húsmóðir á heimilinu og það væri mitt verkefni en ekki hans að ganga frá þvotti.

Ég hef ekki hugmynd um hvaðan þessi forpokaða karlremba míns níu ára gamla sonar var sprottin en kannski skrifar hann sjálfur um það pistil að 30 árum liðnum. Drengurinn er flinkur í þvottinum og almennt liðtækur í heimilisstörfum og sannarlega vona ég að eftir 30 ár þurfi ekki greinaskrif til að minna á mikilvægi jafnréttis.

Við höfum ekki náð jafnrétti á Íslandi. Erfið staða feðra í forsjármálum, kynbundinn launamunur og  ójafnt hlutfall karla og kvenna í stjórnunarstöðum eru bara nokkur dæmi sem sanna að við megum ekki sofna á verðinum og betur má ef duga skal.

Rannsóknir sýna að eitt af því sem hefur áhrif eru væntingar. Við þurfum að hafa væntingar til kvenna og fyrirmyndir eru gríðarlega mikilvægar.

Þeir yfirmenn sem hafa konur sem samstarfsmenn geta brotið valda- og möguleikakerfið með því að gefa konunum sömu tækifæri og körlunum. Reyndin er sú að það er hvorutveggja í senn uppbyggjandi og efnahagslega skynsamlegt.

Á fundi kvennahreyfingar Samfylkingarinnar í lok september sl. rakti Sigríður Ingibjörg Ingadóttir hvernig það var Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, sem fól Jóhönnu Sigurðardóttur að verða forsætisráðherra í minnihlutastjórn í febrúar 2009 og að það hafi verið fyrsta ríkisstjórnin á Íslandi með jöfnum kynjahlutföllum. Það var Jóhanna sem skipaði Oddnýju Harðardóttur fjármálaráðherra áramótin 2011/2012 og fól þar með fyrstu konunni að gegna því veigamikla embætti.

Ég er stolt af því að Samfylkingin skuli vera feminískur flokkur og mér þykir vænt um að fá að tilheyra þeim glæsilega hópi karla og kvenna sem vilja berjast fyrir jöfnuði á öllum sviðum samfélagsins.

Mikið þætti mér vænt um ef þú myndir kjósa okkur.

Erla Björg Guðmundsdóttir

Skipar 2. sæti á lista Samfylkingar í NA kjördæmi