Stanford-nauðgunin: Nauðgarinn hló að Svíunum tveim sem komu að honum þar sem hann lá ofan á rænulausri konunni

Gögn úr réttarhöldum yfir Brock Turner, sem fyrr á árinu var dæmdur í sex mánaða fangelsi fyrir að nauðga rænulausri skólasystur sinni á bakvið ruslagám á skólalóð Stanford-háskóla í janúar í fyrra, sýna að hann hló að tveimur Svíum sem komu að honum þar sem hann lá ofan á konunni.

Dómurinn yfir Turner vakti mikla reiði í Bandaríkjunum enda þykir hann léttvægur miðað við alvarleika glæpsins. Vísir fjallaði um málið fyrr í sumar en Svíarnir tveir, þeir Carl-Fredrik Arndt og Peter Jonsson, voru að hjóla í gegnum skólalóð háskólans þegar þeir komu auga á Turner bakvið ruslagáminn.

Arndt og Jonsson voru lykilvitni ákæruvaldsins í málinu en ítarlega er fjallað um gögn úr réttarhöldunum á vef Guardian. Þar er meðal annars greint frá vitnisburði Jonsson.

Hann sagði að sér hafi virst sem stúlkan væri sofandi en Turner reyndi að flýja undan þeim Arndt. Þeir náðu honum hins vegar og þegar þeir stoppuðu hann brosti hann og hló að þeim.

„Ég tók eftir því að hann brosti. Svo ég spurði hann af hverju hann væri að brosa og ég bað hann um að hætta að brosa. ... Ég sagði: „Hvað ertu að gera? Hún er meðvitundarlaus.““

Breytti framburði sínum fyrir dómi

Turner var spurður að því hvers vegna hann hefði brosað þegar Arndt og Jonsson náðu honum.

„Ég var bara að hlæja að þessum fáránlegu aðstæðum,“ sagði Turner.

Samkvæmt umfjöllun Guardian sýna gögnin úr réttarhöldunum að Turner breytti framburði sínum fyrir dómi en sagan sem hann sagði var í ósamræmi við framburði vitna og lögreglumanna sem komu fyrir dóminn.

Bréf konunnar sem Turner braut á og hún las upp fyrir dómnum vakti mikla athygli í sumar. Í bréfinu lýsir hún því í smáatriðum hvaða áhrif nauðgunin hefur haft á hennar líf; hvernig henni leið þegar hún vaknaði upp á spítalanum og var sagt að henni hefði verið nauðgað, hvernig henni leið þegar hún las í smáatriðum um glæpinn í blöðunum og hvernig henni leið þegar hún sagt í vitnastúkunni og var spurð spjörunum úr af lögmönnum nauðgarans:

„Ef þú heldur að mér hafi verið hlíft, að ég komi út úr þessu ómeidd og haldi til móts við sólarlagið núna á meðan þú þjáist sem mest þá skjátlast þér. Enginn vinnur. Við höfum öll verið eyðilögð yfir þessu, við höfum öll verið að reyna að finna einhverja merkingu í allri þessari þjáningu.

Þinn skaði var áþreifanlegur; sviptur titlum, gráðum og skólavist. Minn skaði var innra með mér, ósýnilegur, ég tek hann með mér þar sem ég fer. Vegna þín fannst mér ég einskis virði. Þú hafðir af mér einkalíf mitt, tíma minn, öryggi mitt, nándina, sjálfstraust mitt og mína eigin rödd, þangað til í dag.“