Hægjum á okkur, byrjum smátt Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar 17. ágúst 2016 09:00 Við sem þjóðfélag viljum yfirleitt fá allt hratt, með lítilli fyrirhöfn og eins ódýrt og hægt er. Á sama tíma er sífellt verið að vekja athygli á virðiskeðju framleiðenda og hvernig hlutirnir verða til. Hver ber raunverulega kostnaðinn af ódýra dótinu? Það er verkafólkið, bæði börn og fullorðnir, sem starfar við óviðunandi aðstæður í verksmiðjum þar sem ekki er fylgst með öryggismálum eða aðbúnaði starfsfólks og launum haldið í lágmarki. Hönnuðir sem tapa hugverki sínu þegar framleiðendur í löndum sem virða ekki höfundarrétt herma eftir vinsælum vörum. Náttúran þegar verið er að framleiða sem mest á skömmum tíma með litlum tilkostnaði. Það er auðvelt að predika um þessa hluti en það hafa ekki allir efni á því að kaupa eingöngu samfélagslega ábyrgar vörur inn á heimili sitt. Þær eru yfirleitt dýrari en staðkvæmdarvörur frá óábyrgum framleiðendum, það getur verið flóknara að nálgast þær, það getur verið tímafrekt að afla sér upplýsinga um framleiðendur og svo má lengi telja. Hættum að vera með allt eða ekkert viðhorf gagnvart vandanum og gerum bara okkar besta. Byrjum á litlum breytingum hjá okkur sjálfum, kaupum það sem við vitum hvernig var framleitt þegar við getum, reynum að nota það sem við eigum lengur og söfnum fyrir því sem á að endast lengi. Verum meðvituð þegar við erum úti í búð, horfum ekki bara á verðmiðann heldur einnig á innihaldið og framleiðslulandið. Fræðum okkur og lærum að þekkja grænþvott þegar við sjáum hann. Leitum að framleiðendum sem gefa út skýrslur árlega sem styðjast við GRI, Global Compact eða ISO 26000, það eru allt viðurkennd viðmið til að greina frá samfélagsábyrgð fyrirtækja. Kaupum af litlu framleiðendunum sem gera allt sjálfir og geta sýnt fram á það. Þegar vottunarstimplar framleiðenda virðast heimatilbúnir af þeim sjálfum, athugum þá hvort þeir séu það. Það þarf ekki að vera sérfræðingur til þess, stutt leit á internetinu kastar ljósi á hvort það sé innihald á bak við stimpilinn. Við breytum ekki heiminum á einum degi en verum meðvitaðir neytendur, byrjum á litlu hlutunum og látum ekki mata okkur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Við sem þjóðfélag viljum yfirleitt fá allt hratt, með lítilli fyrirhöfn og eins ódýrt og hægt er. Á sama tíma er sífellt verið að vekja athygli á virðiskeðju framleiðenda og hvernig hlutirnir verða til. Hver ber raunverulega kostnaðinn af ódýra dótinu? Það er verkafólkið, bæði börn og fullorðnir, sem starfar við óviðunandi aðstæður í verksmiðjum þar sem ekki er fylgst með öryggismálum eða aðbúnaði starfsfólks og launum haldið í lágmarki. Hönnuðir sem tapa hugverki sínu þegar framleiðendur í löndum sem virða ekki höfundarrétt herma eftir vinsælum vörum. Náttúran þegar verið er að framleiða sem mest á skömmum tíma með litlum tilkostnaði. Það er auðvelt að predika um þessa hluti en það hafa ekki allir efni á því að kaupa eingöngu samfélagslega ábyrgar vörur inn á heimili sitt. Þær eru yfirleitt dýrari en staðkvæmdarvörur frá óábyrgum framleiðendum, það getur verið flóknara að nálgast þær, það getur verið tímafrekt að afla sér upplýsinga um framleiðendur og svo má lengi telja. Hættum að vera með allt eða ekkert viðhorf gagnvart vandanum og gerum bara okkar besta. Byrjum á litlum breytingum hjá okkur sjálfum, kaupum það sem við vitum hvernig var framleitt þegar við getum, reynum að nota það sem við eigum lengur og söfnum fyrir því sem á að endast lengi. Verum meðvituð þegar við erum úti í búð, horfum ekki bara á verðmiðann heldur einnig á innihaldið og framleiðslulandið. Fræðum okkur og lærum að þekkja grænþvott þegar við sjáum hann. Leitum að framleiðendum sem gefa út skýrslur árlega sem styðjast við GRI, Global Compact eða ISO 26000, það eru allt viðurkennd viðmið til að greina frá samfélagsábyrgð fyrirtækja. Kaupum af litlu framleiðendunum sem gera allt sjálfir og geta sýnt fram á það. Þegar vottunarstimplar framleiðenda virðast heimatilbúnir af þeim sjálfum, athugum þá hvort þeir séu það. Það þarf ekki að vera sérfræðingur til þess, stutt leit á internetinu kastar ljósi á hvort það sé innihald á bak við stimpilinn. Við breytum ekki heiminum á einum degi en verum meðvitaðir neytendur, byrjum á litlu hlutunum og látum ekki mata okkur.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar