Áströlsku stuðboltarnir heiðursgestir Palla á Nasa

„Þegar Páll Óskar bauð okkur að koma sem heiðursgestir sínir á Eurovision-ballið á Nasa á laugardaginn gátum við ekki hafnað því, svo við ákváðum að skella okkur bara aftur til Íslands. Við elskum Ísland,“ segja Craig Murray og Daryl Brown, ástralskir Eurovision-aðdáendur sem eru nú staddir á Íslandi í þriðja skipti á síðustu átján mánuðum.

Craig og Daryl komust í samband við Pál Óskar fyrir tilstilli Fréttablaðsins þegar þeir voru staddir á landinu í desember og hittu hann, en þeir segja það hafa verið eina af bestu stundum lífs síns. Þeir eru búnir að vera par í rúm 20 ár og hafa báðir mikinn áhuga á Eurovision söngvakeppninni. „Ég er búinn að fylgjast með keppninni í einhver 45 ár,“ segir Craig og Daryl tekur undir það. „Keppnin er alltaf sýnd í Ástralíu og margir sem horfa á hana,“ segir hann. Þeir segja Pál Óskar hafa breytt keppninni stórkostlega þegar hann tók þátt árið 1997. „Þetta var búið að vera allt eins í svo mörg ár áður en hann kom til leiks. Það er honum að þakka að ég byrjaði að fylgjast með íslenskri tónlist og ég er orðinn mikill aðdáandi hennar í dag,“ segir Craig.

Strákarnir fóru á keppnina í Noregi árið 2010 og kynntust þar Heru Björk sem var að keppa fyrir hönd okkar Íslendinga. „Hún er alveg frábær og við erum búnir að vera í góðu sambandi við hana síðan,“ segir Daryl og bætir við að þeir hafi ákveðið að alltaf þegar keppnin verði haldin á Norðurlöndunum þá verði þeir viðstaddir hana. „Það eru því allar líkur á að við séum væntanlegir til Skandinavíu aftur á þessum tíma að ári,“ segir Craig og vísar þar til þess hversu góðu gengi sænska laginu hefur verið spáð.

Þeirra uppáhaldslög í keppninni í ár eru íslenska lagið, það kýpverska og franska. Ef litið er yfir farinn veg eru ýmis lög sem þeir nefna sem sín uppáhalds, til dæmis sigurlag Tyrkja árið 2003 og úkraínska framlagið Shady Lady frá árinu 2008. Abbalagið Waterloo frá 1974 er samt í mestu uppáhaldi. Þeir segjast yfirleitt vera aðdáendur íslensku laganna og minnast þá sérstaklega á lagið hennar Heru Bjarkar, Je ne sais quoi, lag Jóhönnu Guðrúnar, Is it true? og að sjálfsögðu lag Páls Óskars, Minn hinsti dans.

tinnaros@frettabladid.is