Vatnsberinn loks á réttum stað

Styttan Vatnsberinn eftir Ásmund Sveinsson var í dag flutt þangað sem hún verður endanlega staðsett, á  horni Lækjargötu og Bankastrætis. Styttan hefur staðið á holtinu við Veðurstofu Íslands frá árinu 1967, en þó nokkrar deilur spruttu upp þegar staðsetja átti Vatnsberann í borgarlandinu á sínum tíma.

„Fyrr í sumar samþykkti borgarráð tillögu Listasafns Reykjavíkur um nýja staðsetningu Vatnsberans og má því segja að hann sé komin endanlega heim,“ segir í tilkynningu frá borginni.

„Ásmundur Sveinsson var einn af frumkvöðlum íslenskrar höggmyndalistar. Hann var á meðal þeirra sem kynntu fyrir Íslendingum nýja formskrift í myndlist 20. aldar. Verkum hans var ekki alltaf jafn vel tekið, en með tímanum hafa þau fest sig í sessi sem ein af birtingarmyndum íslenskrar sagnahefðar, samfélags og náttúru á 20. öld. Hann sótti innblástur í íslenska náttúru og bókmenntir. Ásmundur lauk við Vatnsberann árið 1937 og er hann eitt þekktasta verk hans. Talið er að Vatnsberanum hafi verið ætlað að standa nálægt Bernhöftsbrunninum, sem var síðasti brunnurinn í Reykjavík, til minningar um vatnsberana sem settu svip sinn á gamla miðbæinn í kringum aldamótin 1900. Brunnurinn var staðsettur í bakarabrekkunni svokölluðu, nánar tiltekið á Bakarastíg sem nú er Bankastræti. Brunnurinn og bakarabrekkan draga nöfn sín af Tönnes Daniel Bernhöft bakara, sem rak bakarí þar sem nú er Bankastræti 2 allt frá 1845. Bernhöft var athafnamaður og lét grafa brunn vestan við bakaríið,“ segir ennfremur.

Á afmælisdegi Reykjavíkurborgar, fimmtudaginn  18. ágúst kl. 20, verður sérstök athöfn tileinkuð Vatnsberanum við styttuna. Einar Örn Benediktsson, formaður menningar- og ferðamálaráðs mun segja nokkur orð og Hafþór Yngvason, safnstjóri Listasafns Reykjavíkur, ræðir sögu Vatnsberans og samhengi hans í núverandi borgarlandslagi og við önnur útilistaverk í nágrenninu.