Förum varlega í að fækka Múmínmömmunum

Bæði Múmínpabbi og Mía litla höfðu klætt sig upp á í tilefni dagsins. Hann var í flottu, svörtu dressi með litfagurt bindi og í afar löngum skóm. Mía var í leðri og tafti. Múmínpabbi hafði undirbúið sig vel og var mjög áheyrilegur. Það eina sem skyggði á framgöngu hans var nýja klippingin en líklega á hún alls ekki að vera táknræn. Mía var reið og pirruð yfir því hve lítið er á hana hlustað þessa dagana, háir hælarnir boruðust ofan í parketið á meðan hún mælti fram mótbárur sínar.

Út um gluggann sáust hattífattar sem fóru hjá í hópum. Þeir voru í endurskinsvestum merktum bönkum og tryggingafélögum. Hattíföttum í borginni fjölgar nú ört og það þarf að finna þeim farveg, leikskólapláss, og þrátt fyrir að einkafyrirtæki sem hafa til þess bolmagn noti þá stundum sem auglýsingastólpa verður að draga saman og hagræða í rekstri leikskólanna. Þeim sem annt er um vegferð hattífatta líður núna eins og Morrinn hafi birst, hann gerir allt svo blátt og kalt og kvíðvænlegt. En vorið kemur alltaf aftur í Múmíndalnum, það er alveg ábyggilegt. Líklega má líka segja að leikskólastarfsfólk hafi hæfni til að skapa vor í kringum sig.

Myndlíkingin

Það var Jón Gnarr sem var í hlutverki Múmínpabba og Hanna Birna var Mía litla. Ráðhús Reykjavíkur er óneitanlega flott og frá svölunum var þetta alls ekki ólíkt því að vera komin í leikhús. Fundarsköp eru einnig eins og ákveðin sviðssetning og síðan var greinilega einnig leyfilegt að ganga út og inn af sviðinu. Það gerði Gnarr ítrekað á meðan Hanna Birna talaði en ég veit ekki hvort það var gagngert til að sýna orðum hennar lítilsvirðingu. Hanna Birna talaði mikið um samstarf eins og hún gerir gjarnan í seinni tíð og Gnarr talaði um samráð.

Daginn sem þessi fundur var haldinn var sett jólatré utan við ráðhúsið og það var skemmtilegt að það var gert á meðan fundurinn stóð; takk alla vega fyrir það jólatrésuppsetningarfólk. Ég veit ekki heldur hvort leikskólafólk í nágrenni ráðhússins vissi af því að setja átti upp jólatré þennan dag og kom til að skoða það eða hvort gönguferðirnar voru farnar til að minna borgarráðsmenn á börnin og leikskólastarfið. Í bókunum um Múmínálfana eru hattífattarnir ekki eins vingjarnlegir og börn geta verið en mér finnst að þeir geti staðið fyrir massann af fólki, alla hina, sem fjallað er um, en gera minna af því sjálfir að ráða fyrir sig alla vega á opinberum vettvangi.

Hvernig tengist samsláttur leikskóla Múmínálfunum?

Ástæða þess að undanfarið hefur verið meira fjallað um leikskólann en oft er gert eru hugsanlegar breytingar á stjórnun þeirra. Þó ekkert sé vitað með vissu enn er fækkun stjórnenda fyrirhuguð og tilgangurinn sagður vera að ná á fram fjárhagslegum og faglegum ávinningi.

Borgarstjórinn okkar vitnar oft í bækurnar um Múmínálfana eftir Tove Jansson. Persónurnar í sögunum eru fjölskrúðugar og hafa mörg einkenni sem við getum fundið hjá okkur sjálfum eða fólkinu í kringum okkur. Við getum tengt hlutverk okkar hverju sinni ákveðnum einkennum sem Múmínálfar hafa.

Múmínmamma er alltaf til staðar og skilningsrík sínu fólki. Hún er með tösku á handleggnum inni jafnt sem úti. Upp úr töskunni dregur hún allt það sem vantar hverju sinni. Ég held að oft megi sjá hlutverk leikskólastjóra í Múmínmömmu. Mig langar að stinga því að þeim sem nú ráða ráðum sem varða hattífattana að sérstaklega þurfi að skoða innihald hverrar tösku vel áður en Múmínmömmum verður fækkað. Enn og aftur bendi ég á sérstöðu íslenskra leikskóla miðað við skóla í nágrannalöndum okkar, þangað sem gjarnan er horft til fyrirmynda. Hér er oft lítil menntun til grundvallar flóknu starfi leikskólanna. Hér hefur ekki verið ráðist í að tryggja öllum börnum menntaða kennara með kvótun eins og gert er t.d. í Svíþjóð.

Ég hvet borgaryfirvöld til þess að byrja á því að tryggja öllum börnum leikskólakennara áður en ráðist verður í aðrar breytingar. Nú hlýtur að vera lag til þess þegar minna er um vinnu og vænta má aukins stöðugleika á vinnumarkaði. Með góðum kveðjum til allra í dalnum.