Engin evra næstu 6-15 ár

Að ganga í Evrópusambandið tefur frekar en flýtir fyrir upptöku evru, segir Pétur Blöndal alþingismaður. Hann segir bankahrunið, jöklabréfin, lánið frá alþjóða gjaldeyrissjóðnum og risareikning vegna Icesave binda á landið skuldaklafa sem geri það að verkum að landið geti ómögulega uppfyllt skilyrði Maastricht sáttmálans fyrir upptöku evru næstu árin.

„Það fer eftir því hvernig um það semst, en ef það verður fallist á kröfur að Evrópusambandsins um Icesave reikningana að fullu og eignir Landsbankans verða verðminni en talið er nú þá er búið að binda á landið þvílíkan skuldaklafa að við uppfyllum ekki skilyrði Maastricht sáttmálans fyrr en í fyrsta lagi eftir 6-15 ár."

Meðal skilyrða fyrir upptöku evru er að fjárlagahalli sé ekki meiri en 3% af vergri landsframleiðslu, og heildarskuldir hins opinbera mega ekki vera meiri en 60% af vergri landsframleiðslu.

Pétur segir að vegna jöklabréfanna verði ekki unnt að taka upp haftalausan gjaldeyrismarkað hér á landi fyrr en eftir 2-3 ár. Á meðan sé ekki hægt að skipta um mynt. Ef það yrði gert nú myndi þetta fé í eigu útlendinga streyma úr landi.

Sala eins eða fleiri banka til útlendinga gæti stytt þennan tíma verulega, þar sem þeir kæmu inn með gjaldeyri á móti jöklabréfunum.

Evrópusambandið er ekki sá töfrasproti sem margir vonast til að geti bjargað málum hér á svipstundu að mati Péturs. „Ég held að menn þurfi bara að borga skuldirnar sínar. Það er komið að skuldadögum," segir Pétur. „Þjóninn er kominn með reikninginn."

Þegar jafnvægi kemst á gjaldeyrismálin telur Pétur réttast að taka upp norska krónu. Bæði löndin séu orkuframleiðendur og sjávarútvegsþjóðir. Því megi gera ráð fyrir því að hagsveiflur þeirra séu í takt. Íslendingar myndu þá hugsanlega gera samning við norska seðlabankann um að stýra norsku krónunni sameiginlega. Undirstaða myntarinnar yrði orkuframleiðsla, og síðarmeir mætti bæta Grænlandi og Færeyjum í myntbandalagið.