Hæstiréttur gefur innherjum veiðileyfi 19. nóvember 2009 06:00 Þann 30. apríl 2007 var kosin ný stjórn Glitnis. Undir forystu Þorsteins M. Jónssonar ákvað hún samdægurs að borga fráfarandi forstjóra, Bjarna Ármannssyni, tæplega 7 milljarða króna af peningum bankans fyrir hlutabréf Glitnis sem Bjarna höfðu áskotnast utan starfssamnings hans. Þessi upphæð er um 20 prósent af hagnaði ársins 2006 og næstum jafnhá og allur arður greiddur það árið. Bjarni fékk 29 krónur fyrir hvern hlut, 7,6 prósentum hærra verð en hæsta verð á markaði þennan dag. Bjarni fékk um 500 milljónum króna meira en ef hann hefði selt á hæsta gengi dagsins. Vilhjálmur Bjarnason stefndi stjórn Glitnis vegna þessara viðskipta. Héraðsdómur telur að stjórn Glitnis „hafi hvorki gætt hagsmuna bankans né hluthafa er hún gekk frá kaupum á hlutum Bjarna Ármannssonar á yfirverði. Stjórnin mismunaði einnig hluthöfum bankans. Henni bar að sýna ráðdeild við meðferð eigna bankans en það gerði hún ekki". Samkvæmt Héraðsdómi var samþykkt hluthafafundar samkvæmt 55. grein laga um hlutafélög til kaupa félagsins á eigin bréfum ekki lögleg. Þá brutu einkaviðskipti stjórnar Glitnis við fráfarandi forstjóra einnig 76. grein laga um hlutafélög. Sú grein bannar stjórn og stjórnendum að „gera neinar þær ráðstafanir sem bersýnilega eru fallnar til þess að afla ákveðnum hluthöfum eða öðrum ótilhlýðilegra hagsmuna á kostnað annarra hluthafa eða félagsins". Hæstiréttur úrskurðar hins vegar að lögleg heimild hluthafafundar samkvæmt 55. grein til kaupa félagsins á eigin bréfum hafi legið fyrir. „Eðli máls samkvæmt" feli 55. greinin í sér „frávik" frá 76. grein laga um bann við mismunun hluthafa, stjórn hlutafélags „hvorki getur boðið né ber að bjóða öllum hluthöfum að ganga til slíkra kaupa með sömu kjörum". Hvergi í lögum um hlutafélög er sagt að samþykkt hluthafafundar samkvæmt 55. grein geti fellt 76. grein úr gildi. Greinarnar stangast heldur engan veginn á. Þessi túlkun Hæstaréttar er álíka rökleysa og að segja að ökumanni sem fylgir einni grein umferðarlaga sé ekki skylt að virða aðra, sá sem aki undir hraðamörkum megi fara yfir á rauðu ljósi. Almenningshlutafélag kaupir eigin hlutabréf fyrst og fremst í þeim tilgangi að skila umframfé úr sjóðum félagsins til hluthafa. Kaup á eigin bréfum kemur í staðinn fyrir eða til viðbótar við arðgreiðslur. Félag getur auðveldlega gætt jafnræðis með því að kaupa bréf á markaði eða í opnu tilboðsferli. Fullyrðing Hæstaréttar um að stjórn geti ekki gætt jafnræðis milli allra hluthafa við kaup hlutafélags á eigin bréfum er algerlega úr lausu lofti gripin. Hún sýnir mjög alvarlega vanþekkingu á verðbréfaviðskiptum. Líkt og í öðrum ráðstöfunum vegna fjármögnunar ber stjórn hlutafélags að gæta ráðdeildar og kaupa eigin bréf ódýrt frekar en dýrt. Stjórnin hefði getað keypt bréf Glitnis á markaði þann 30/04/07 á lægra verði en því sem Bjarni bauð. Tilgangurinn með kaupum stjórnar af Bjarna var því greinilega einhver annar en venjuleg uppkaup á eigin bréfum. Dómur Hæstaréttar er ekki samkvæmt íslenskum lögum. Dómurinn stangast einnig á við góðar viðskiptavenjur. Hæstiréttur hefur fríað innherja ábyrgð og gefið þeim opið veiðileyfi til þess að fara með fjármuni íslenskra almenningshlutafélaga eftir eigin geðþótta. Höfundur er eðlisfræðingur og hagfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Þann 30. apríl 2007 var kosin ný stjórn Glitnis. Undir forystu Þorsteins M. Jónssonar ákvað hún samdægurs að borga fráfarandi forstjóra, Bjarna Ármannssyni, tæplega 7 milljarða króna af peningum bankans fyrir hlutabréf Glitnis sem Bjarna höfðu áskotnast utan starfssamnings hans. Þessi upphæð er um 20 prósent af hagnaði ársins 2006 og næstum jafnhá og allur arður greiddur það árið. Bjarni fékk 29 krónur fyrir hvern hlut, 7,6 prósentum hærra verð en hæsta verð á markaði þennan dag. Bjarni fékk um 500 milljónum króna meira en ef hann hefði selt á hæsta gengi dagsins. Vilhjálmur Bjarnason stefndi stjórn Glitnis vegna þessara viðskipta. Héraðsdómur telur að stjórn Glitnis „hafi hvorki gætt hagsmuna bankans né hluthafa er hún gekk frá kaupum á hlutum Bjarna Ármannssonar á yfirverði. Stjórnin mismunaði einnig hluthöfum bankans. Henni bar að sýna ráðdeild við meðferð eigna bankans en það gerði hún ekki". Samkvæmt Héraðsdómi var samþykkt hluthafafundar samkvæmt 55. grein laga um hlutafélög til kaupa félagsins á eigin bréfum ekki lögleg. Þá brutu einkaviðskipti stjórnar Glitnis við fráfarandi forstjóra einnig 76. grein laga um hlutafélög. Sú grein bannar stjórn og stjórnendum að „gera neinar þær ráðstafanir sem bersýnilega eru fallnar til þess að afla ákveðnum hluthöfum eða öðrum ótilhlýðilegra hagsmuna á kostnað annarra hluthafa eða félagsins". Hæstiréttur úrskurðar hins vegar að lögleg heimild hluthafafundar samkvæmt 55. grein til kaupa félagsins á eigin bréfum hafi legið fyrir. „Eðli máls samkvæmt" feli 55. greinin í sér „frávik" frá 76. grein laga um bann við mismunun hluthafa, stjórn hlutafélags „hvorki getur boðið né ber að bjóða öllum hluthöfum að ganga til slíkra kaupa með sömu kjörum". Hvergi í lögum um hlutafélög er sagt að samþykkt hluthafafundar samkvæmt 55. grein geti fellt 76. grein úr gildi. Greinarnar stangast heldur engan veginn á. Þessi túlkun Hæstaréttar er álíka rökleysa og að segja að ökumanni sem fylgir einni grein umferðarlaga sé ekki skylt að virða aðra, sá sem aki undir hraðamörkum megi fara yfir á rauðu ljósi. Almenningshlutafélag kaupir eigin hlutabréf fyrst og fremst í þeim tilgangi að skila umframfé úr sjóðum félagsins til hluthafa. Kaup á eigin bréfum kemur í staðinn fyrir eða til viðbótar við arðgreiðslur. Félag getur auðveldlega gætt jafnræðis með því að kaupa bréf á markaði eða í opnu tilboðsferli. Fullyrðing Hæstaréttar um að stjórn geti ekki gætt jafnræðis milli allra hluthafa við kaup hlutafélags á eigin bréfum er algerlega úr lausu lofti gripin. Hún sýnir mjög alvarlega vanþekkingu á verðbréfaviðskiptum. Líkt og í öðrum ráðstöfunum vegna fjármögnunar ber stjórn hlutafélags að gæta ráðdeildar og kaupa eigin bréf ódýrt frekar en dýrt. Stjórnin hefði getað keypt bréf Glitnis á markaði þann 30/04/07 á lægra verði en því sem Bjarni bauð. Tilgangurinn með kaupum stjórnar af Bjarna var því greinilega einhver annar en venjuleg uppkaup á eigin bréfum. Dómur Hæstaréttar er ekki samkvæmt íslenskum lögum. Dómurinn stangast einnig á við góðar viðskiptavenjur. Hæstiréttur hefur fríað innherja ábyrgð og gefið þeim opið veiðileyfi til þess að fara með fjármuni íslenskra almenningshlutafélaga eftir eigin geðþótta. Höfundur er eðlisfræðingur og hagfræðingur.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar