Rokk og sólgleraugu

Sólgleraugu eru fylgihlutur sem æpir: a. Dulúð (vegna þess að þú getur falið þig undir þeim), b. Glamúr (Hollywood-stjörnurnar bera þau) c. Kúl (uppgötvaðu þinn innri rokkara) og d. Bruðl (sólgleraugu eru orðin stöðutákn tískufríksins). Rokkarar eru alltaf með sólgleraugu, og hafa leyfi til að vera með þau innanhúss og uppi á sviði.

Sumarið boðar endalaust mikið af rokki og sólgleraugum þar sem nú er allt morandi í „tónlistarfestivölum“ í Evrópu. Það er nauðsynlegt að vera með svalar brillur á þessum viðburðum bæði til þess að skýla

þynnku gærkvöldsins og til að líta út fyrir að vera innvígður í tónlistarsenuna. En hvernig getur maður litið út fyrir að vera með eilífðarbaksviðspassa?

Kate Moss var auðvitað mynduð í bak og fyrir í fyrrasumar ásamt Pete Doherty á Glastonbury og var svöl í míníkjól og grænum Hunter gúmmístígvélum. Ég mæli þó eindregið gegn því að stelpur mæti í Top Shop-línu Kate Moss á rokkhátíðir því það er mikill séns á því að allar aðrar geri það líka. Gúmmístígvél eru þó ómissandi í drullusvaðinu sem ætíð myndast. Munið að líta aldrei út fyrir að hafa reynt of mikið, og því er hippalúkkið ágætis kostur – slegið hár, lítill farði og sólkjóll. Bolur og leggings eða stuttbuxur eru líka töff.

Aðalmálið er auðvitað sólgleraugun og þá er spurningin: Hvað segja sólgleraugun þín um þig? Chanel eða Burberry brillur með semelíusteinum eru út úr kú, Balenciaga eða Marc Jacobs gleraugu æpa tískufrík, en Ray Ban gleraugu eru alltaf klassískur kostur. Ég spái líka að flugugleraugu í anda Nicole Ritchie séu á útleið og að haustið muni færa okkur nær sjötta áratugnum og kisulegri sólgleraugum, eða jafnvel að einhvers konar elektroclash „Suicide revival“ og svörtum rokkgleraugum. Ég er persónulega að láta mig dreyma um svört og mínímal sólgleraugu frá Luella Bartley en veit líka að flóamarkaðir geta reynst manni einna best í þessum málum …