Skattbyrði Íra og Íslendinga 10. mars 2007 06:00 Stefán Ólafsson skrifar - Ragnheiður Elín Árnadóttir, aðstoðarkona forsætisráðherra, skrifaði um skattamál í Fréttablaðið laugardaginn 24. feb. sl. Þar hafnar hún nýlegri ályktun minni um að almenningur á Íslandi sé ofskattaður vegna óhagstæðrar þróunar skattleysismarka sl. 10 ár. Ragnheiður skrifar um skattbyrði eins og skattleysismörk skipti engu máli. Hún segir tekjur hafa hækkað og því sé eðlilegt að skattbyrði hafi hækkað. Á Vesturlöndum er þó ekki talið sjálfsagt að almennar kauphækkanir, né verðbólga, leiði til aukinnar skattbyrði. Skattbyrði vísar hér til þess hlutfalls af tekjum fjölskyldna sem fólk borgar í beina skatta. Tvennt stýrir einkum skattbyrðinni: álagningarhlutfall og skattleysismörk. Skattleysismörk þurfa að fylgja launaþróuninni til að hlutfallsleg skattbyrði haldist óbreytt frá ári til árs, að óbreyttri álagningu. Ef boðskapur sumra talsmanna stjórnvalda um að eðlilegt sé að skattbyrði hækki sjálfkrafa með tekjuhækkunum væri réttur, þá væri skattbyrði Bandaríkjamanna hæst á Vesturlöndum, því þeir hafa háar tekjur. Skattbyrði þeirra er hins vegar ein sú lægsta. Írar eru annað gott dæmi um villu þessa boðskapar. Hjá Írum hefur hagvöxtur verið talsvert meiri en á Íslandi sl. 10 ár og kaupmáttaraukning almennings að minnsta kosti jafn mikil og hér. Skattbyrði þar í landi hefði átt að aukast með þessum kauphækkunum, jafnvel meira en hér á landi, ef boðskapurinn væri réttur. En því er öfugt farið. Írar tóku um 10% af landsframleiðslu í tekjuskatta árið 1995, eða sama og Íslendingar gerðu þá. Árið 2004 hafði tekjuskattheimta Íra lækkað í rúm 8% af landsframleiðslu, en á Íslandi hafði þessi sama skattheimta hækkað í tæp 15%. Skattbyrði fjölskyldna á Írlandi hafði lækkað en á Íslandi hafði hún hækkað, meira en í nokkru öðru OECD-ríki. Þarna liggur munurinn. Írskar fjölskyldur fengu raunlækkun tekjuskatta en á Íslandi var einungis boðið upp á sýndarlækkanir, sem reyndust svo vera raunhækkanir skatta fyrir 90% fjölskyldna. Mest hækkaði hjá lágtekjufólki. Þess vegna er íslenskur almenningur ofskattaður í dag. Íslensk fyrirtæki og hátekjufólk hafa hins vegar fengið miklar raunlækkanir skatta. Höfundur er prófessor. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Stefán Ólafsson skrifar - Ragnheiður Elín Árnadóttir, aðstoðarkona forsætisráðherra, skrifaði um skattamál í Fréttablaðið laugardaginn 24. feb. sl. Þar hafnar hún nýlegri ályktun minni um að almenningur á Íslandi sé ofskattaður vegna óhagstæðrar þróunar skattleysismarka sl. 10 ár. Ragnheiður skrifar um skattbyrði eins og skattleysismörk skipti engu máli. Hún segir tekjur hafa hækkað og því sé eðlilegt að skattbyrði hafi hækkað. Á Vesturlöndum er þó ekki talið sjálfsagt að almennar kauphækkanir, né verðbólga, leiði til aukinnar skattbyrði. Skattbyrði vísar hér til þess hlutfalls af tekjum fjölskyldna sem fólk borgar í beina skatta. Tvennt stýrir einkum skattbyrðinni: álagningarhlutfall og skattleysismörk. Skattleysismörk þurfa að fylgja launaþróuninni til að hlutfallsleg skattbyrði haldist óbreytt frá ári til árs, að óbreyttri álagningu. Ef boðskapur sumra talsmanna stjórnvalda um að eðlilegt sé að skattbyrði hækki sjálfkrafa með tekjuhækkunum væri réttur, þá væri skattbyrði Bandaríkjamanna hæst á Vesturlöndum, því þeir hafa háar tekjur. Skattbyrði þeirra er hins vegar ein sú lægsta. Írar eru annað gott dæmi um villu þessa boðskapar. Hjá Írum hefur hagvöxtur verið talsvert meiri en á Íslandi sl. 10 ár og kaupmáttaraukning almennings að minnsta kosti jafn mikil og hér. Skattbyrði þar í landi hefði átt að aukast með þessum kauphækkunum, jafnvel meira en hér á landi, ef boðskapurinn væri réttur. En því er öfugt farið. Írar tóku um 10% af landsframleiðslu í tekjuskatta árið 1995, eða sama og Íslendingar gerðu þá. Árið 2004 hafði tekjuskattheimta Íra lækkað í rúm 8% af landsframleiðslu, en á Íslandi hafði þessi sama skattheimta hækkað í tæp 15%. Skattbyrði fjölskyldna á Írlandi hafði lækkað en á Íslandi hafði hún hækkað, meira en í nokkru öðru OECD-ríki. Þarna liggur munurinn. Írskar fjölskyldur fengu raunlækkun tekjuskatta en á Íslandi var einungis boðið upp á sýndarlækkanir, sem reyndust svo vera raunhækkanir skatta fyrir 90% fjölskyldna. Mest hækkaði hjá lágtekjufólki. Þess vegna er íslenskur almenningur ofskattaður í dag. Íslensk fyrirtæki og hátekjufólk hafa hins vegar fengið miklar raunlækkanir skatta. Höfundur er prófessor.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar