Í ljósi sögunnar - Hugleiðing eftir kosningar Ámundi Loftsson skrifar 17. maí 2026 14:32 Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Eftir fall bankanna 2008 varð fullt útúr dyrum af fólki hjá hjá VG sem var arftaki Alþýðubandalagsins þegar stofnun Samfylkingarinnar hafði mistekist. Samfylkingin átti eins og nafnið ber með sér að vera sameiningarvettvangur félagshyggju- og jafnaðarmanna á Íslandi. Ákafi kratanna að koma Íslandi í Evrópusambandið var það sem eitraði þennan sameiningarvettvang og V G varð til. Væntingarnar til VG voru miklar á þessum tíma. Hið ábyrðarlausa lánadrifna góðæri hafði hrunið og tími ábirgra stjórnmála var runninn upp. En V G brást síðan væntingum almennings í eftirmálum hrunsins með eftirminnilegum og skelfilegum afleiðingum og til urðu hópar eins og Píratar, Alþýðufylkingin og Sósíalistaflokkurinn. Það er óþarfi að rekja sögu þessara hópa að öðru leyti en því að þeir hafa öðru fremur haldið félagshyggjufólki sundruðu. Fokkur Fólksins, sem á einnig uppruna sinn í þessum dapurlega veruleika er kannski eina raunhæfa von þeirra sem höllum fæti standa og háðir eru úrræðum sem ekki eru ofurseldar hagnaðarhyggju. Það sem svo endanlega gerði útaf við möguleika á samstöðu og árangri félagshyggjufólks í stjórnmálum var átta ára ríkisstjórnarseta VG í fangi Sjálfstæðisflokksins. Það innsiglaði varanlega sundrun þess. Félagshyggjufólki er fyrirmunað að standa saman um sín baráttumál. Staða stjórnmálanna á Íslandi er svo eftir eftir því. Höfundur er fyrrum sjómaður og bóndi.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar