Gagnsæi í ákvarðanatöku Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar 10. apríl 2026 09:16 Í smærri samfélögum vill það oft vera þannig að allir þekkja alla, eða kunna deili hver á öðrum. Hverra manna þú ert, eða hvaðan þú kemur. Þetta getur verið ákveðið auðkenni og fylgt samfélaginu þrátt fyrir vöxt þess. Það fylgir þessu öryggi. Og sjálf ólst ég upp í þannig samfélagi. En það hefur líka sína ókosti að þekkja alla og allir þekki þig. Íbúar Árborgar fara ekki varhluta af vextinum sem hér hefur átt sér stað. Ég og mín fjölskylda erum ein af fjölmörgum sem standa að baki þessum mikla vexti. Og um leið er ég ekki svo viss um að Árborg sé eins lítið og náið samfélag og áður, kannski sérstaklega á Selfossi. Það þýðir ekki að það sé slæmt, en það er hluti af vaxtarverkjum Árborgar að takast á við að verða stærra og flóknara samfélag, fjölbreyttara samfélag. Í slíku umhverfi eykst mikilvægi gagnsæis, skýrrar stjórnsýslu og opins samtals. Frímínútur Í allri ákvarðanatöku þarf að horfa til ólíkra sjónarmiða og tryggja að horft sé til hagsmuna samfélagsins alls. Þessu má líkja við þegar kosið var í lið í frímínútum. Oftast voru þau hæfustu valin fyrst, en stundum urðu vinirnir frekar fyrir valinu. Því stundum var til lengri tíma litið auðveldara að særa ekki vinskapinn heldur en að ná í betri úrslit fyrir liðið. Þetta er ein leið til að velja í lið, að taka sín tengsl fram yfir hagsmuni liðsins, en þá er verið að vinna gegn megin markmiðinu, að gera heildina sem besta. Þetta má heimfæra yfir á stjórnsýslu. Viðreisn stendur fyrir heiðarleika, skýrleika og gagnsæi þar sem ákvarðanir eru teknar á grundvelli skýrra reglna og á faglegum forsendum, þar sem jafnræði og almannahagsmunir eru í forgrunni. Það á að vera ljóst hvaða sjónarmið liggja að baki ákvörðunum og við hvaða gögn er stuðst áður en niðurstaða er fengin. Fyrir öll börn Ég vil búa í barnvænu samfélagi, þar sem tækifæri barna til þátttöku í íþrótta- og tómstundastarfi eru jöfn og þau komast örugglega á milli staða. Þetta er eitt af því sem laðaði okkur að sveitarfélaginu og varð til þess að við settumst að á Selfossi. Þetta er íþróttabær og með metnað sem slíkur. Ég get þakkað fjölskyldu minni og samfélaginu sem ég ólst upp í þátttöku minni í íþróttastarfi, sem ég tek ennþá þátt í, en íþróttirnar hafa einnig mótað hver ég er í dag. Meðal grunnstefnumála okkar í Viðreisn er heilsuefling, lýðheilsa og jöfn tækifæri allra barna. Þetta er mikilvægt, ekki bara til að gefa börnum færi á að kynnast fjölbreyttum íþróttum og að læra að vinna í hóp, heldur er þetta gríðarstórt forvarnarmál. Með því að stuðla að þátttöku barna í íþróttum og tómstundum er dregið úr kostnaði samfélagsins síðar, hvort sem litið er til heilbrigðiskerfisins, félagsþjónustunnar eða annarra úrræða. Þroski og þor Fyrir Viðreisn er þetta einfalt. Hvert barn í Árborg á að hafa tækifæri til þátttöku, til að þroskast og til að tilheyra íþrótta- og tómstundastarfi, sama hvaðan það kemur eða hvert bakland þess er. Á þessu sviði hefur margt unnist en um leið tækifæri til að gera enn betur. Heiðarleika og gagnsæi má kalla innri áttavita okkar sem skipum lista Viðreisnar í Árborg, lista sem ég leiði með stolti. Við viljum vinna að auknu gagnsæi í allri ákvarðanatöku og við viljum tryggja aðgengi allra barna að tómstundastarfi og við setjum okkur markmið til að ná árangri. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Í smærri samfélögum vill það oft vera þannig að allir þekkja alla, eða kunna deili hver á öðrum. Hverra manna þú ert, eða hvaðan þú kemur. Þetta getur verið ákveðið auðkenni og fylgt samfélaginu þrátt fyrir vöxt þess. Það fylgir þessu öryggi. Og sjálf ólst ég upp í þannig samfélagi. En það hefur líka sína ókosti að þekkja alla og allir þekki þig. Íbúar Árborgar fara ekki varhluta af vextinum sem hér hefur átt sér stað. Ég og mín fjölskylda erum ein af fjölmörgum sem standa að baki þessum mikla vexti. Og um leið er ég ekki svo viss um að Árborg sé eins lítið og náið samfélag og áður, kannski sérstaklega á Selfossi. Það þýðir ekki að það sé slæmt, en það er hluti af vaxtarverkjum Árborgar að takast á við að verða stærra og flóknara samfélag, fjölbreyttara samfélag. Í slíku umhverfi eykst mikilvægi gagnsæis, skýrrar stjórnsýslu og opins samtals. Frímínútur Í allri ákvarðanatöku þarf að horfa til ólíkra sjónarmiða og tryggja að horft sé til hagsmuna samfélagsins alls. Þessu má líkja við þegar kosið var í lið í frímínútum. Oftast voru þau hæfustu valin fyrst, en stundum urðu vinirnir frekar fyrir valinu. Því stundum var til lengri tíma litið auðveldara að særa ekki vinskapinn heldur en að ná í betri úrslit fyrir liðið. Þetta er ein leið til að velja í lið, að taka sín tengsl fram yfir hagsmuni liðsins, en þá er verið að vinna gegn megin markmiðinu, að gera heildina sem besta. Þetta má heimfæra yfir á stjórnsýslu. Viðreisn stendur fyrir heiðarleika, skýrleika og gagnsæi þar sem ákvarðanir eru teknar á grundvelli skýrra reglna og á faglegum forsendum, þar sem jafnræði og almannahagsmunir eru í forgrunni. Það á að vera ljóst hvaða sjónarmið liggja að baki ákvörðunum og við hvaða gögn er stuðst áður en niðurstaða er fengin. Fyrir öll börn Ég vil búa í barnvænu samfélagi, þar sem tækifæri barna til þátttöku í íþrótta- og tómstundastarfi eru jöfn og þau komast örugglega á milli staða. Þetta er eitt af því sem laðaði okkur að sveitarfélaginu og varð til þess að við settumst að á Selfossi. Þetta er íþróttabær og með metnað sem slíkur. Ég get þakkað fjölskyldu minni og samfélaginu sem ég ólst upp í þátttöku minni í íþróttastarfi, sem ég tek ennþá þátt í, en íþróttirnar hafa einnig mótað hver ég er í dag. Meðal grunnstefnumála okkar í Viðreisn er heilsuefling, lýðheilsa og jöfn tækifæri allra barna. Þetta er mikilvægt, ekki bara til að gefa börnum færi á að kynnast fjölbreyttum íþróttum og að læra að vinna í hóp, heldur er þetta gríðarstórt forvarnarmál. Með því að stuðla að þátttöku barna í íþróttum og tómstundum er dregið úr kostnaði samfélagsins síðar, hvort sem litið er til heilbrigðiskerfisins, félagsþjónustunnar eða annarra úrræða. Þroski og þor Fyrir Viðreisn er þetta einfalt. Hvert barn í Árborg á að hafa tækifæri til þátttöku, til að þroskast og til að tilheyra íþrótta- og tómstundastarfi, sama hvaðan það kemur eða hvert bakland þess er. Á þessu sviði hefur margt unnist en um leið tækifæri til að gera enn betur. Heiðarleika og gagnsæi má kalla innri áttavita okkar sem skipum lista Viðreisnar í Árborg, lista sem ég leiði með stolti. Við viljum vinna að auknu gagnsæi í allri ákvarðanatöku og við viljum tryggja aðgengi allra barna að tómstundastarfi og við setjum okkur markmið til að ná árangri. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Árborg.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar