Halla for­seti opnar sig um kyn­ferðis­brot í æsku

Þetta kemur fram í jólaviðtali Heimildarinnar við Höllu sem birtist í desember útgáfu miðilsins. Hún lýsir því að hafa verið sjö ára þegar brotin hófust og þau staðið yfir þar til hún var ellefu ára. Þá hætti hún að fara í sveitina.

„Á meðan þessu stóð varð ég líkamlega veik af álaginu og á hverju sumri var ég send fyrr heim. Eitt sumarið fór ég heim með lungnabólgu. Líkaminn bregst við öllu og geymir allt, öll sárin og áföllin.“

Halla segir mikilvægt að vera góð fyrirmynd og því ræði hún erfið mál sem þessi. Hún sé af kynslóðinni sem sagði ekki frá áföllum á borð við þetta. Hún hafi sem ung stúlka viljað hefnd en á þrítugsaldri ekki viljað kæra málið og fara í gegnum það erfiða ferli.

Konur sem verði fyrir kynferðisofbeldi standi frammi fyrir tveimur leiðum.

„Annaðhvort finnur þú fyrir sjálfseyðingarhvöt og velur þér slæman kærasta, drekkur mikið og ferð illa með þig. Þú getur ekki elskað sjálfa þig. Hin birtingarmyndin er að þú sért svo rosalega sterk, svo rosalega dugleg, að þú þurfir ekki á neinum að halda. Þá getur enginn séð hvað þú ert að fela. Ég fór aðallega seinni leiðina. Á endanum varð mjög þungt að halda uppi þessari grímu. Mér var orðið illt alls staðar.“

Hún hafi fallið fyrir manni undir lok háskólanáms, gifst honum en skilið eftir eitt ár. Hann hafi verið ofbeldismaður, bæði andlega og líkamlega. Hún hafi unnið sína sjálfsvinnu eftir að hún flutti til Bandaríkjanna en því verkefni sé ekki lokið. Takist fólki að að vinna úr áföllum og sé vakandi fyrir afleiðingunum þá felist í því tækifæri.

„Þú getur orðið sterkari fyrir vikið.“