Barðist við tárin yfir fimm­tán mínútna lófa­taki

The Smashing Machine fjallar um ævi Mark Kerr sem varð að stjörnu í MMA-bardagaheiminum undir lok tíunda áratugarins, fékk viðurnefnið „Smashing Machine“ og varð tvívegis UFC-meistari en glímdi við mikla verkjalyfjafíkn sem batt enda á feril hans.

Dwayne „Steini“ Johnson, sem öðlaðist fyrst frægð sem WWE-glímukappi áður en hann færði sig yfir í Hollywood upp úr aldamótum, leikur Kerr og Emily Blunt leikur Dawn Staples, þáverandi eiginkonu Kerr. Johnson hefur aðallega leikið í hasar- og grínmyndum og sýnir því á sér nýja dramatíska hlið.

Leikstjóri Smashing Machine er Benny Safdie, sem hefur áður leikstýrt Uncut Gems (2019) og Good Time (2017) með bróður sínum Josh Safdie, en hann skrifar einnig handritið, framleiðir myndina og klippir hana.

Myndin er framleidd af A24, einu heitasta framleiðslufyrirtæki Hollywood í dag, og var frumsýnd á Kvikmyndahátíðinni í Feneyjum á mánudag. 

Langt lófatak er orðin venjan í Cannes en fimmtán mínútna lófatak eins og Smashing Machine hlaut á mánudag er býsna sjaldgæft í Feneyjum. Johnson táraðist yfir viðtökunum og þurfti að hafa sig allan við til að halda stjórn á tilfinningum sínum. 

Viðbrögðin minna dálítið á frumsýningu The Whale á hátíðinni fyrir þremur árum þar sem Brendan Fraser brotnaði saman yfir dynjandi lófataki. Myndbandið af grátandi Fraser fór eins og eldur um sinu netheima og fór fólks strax í kjölfarið að orða hann við Óskarsverðlaun. Á endanum fór svo að Fraser tók styttuna heim.

Það er spurning hvort grátur Johnson muni geta af sér svipaða narratívu en umtal og almannrómur getur haft töluverð áhrif á það hvern Akademían verðlaunar í mars.